تبدیل سفته بازی به تجارت: آزمایش نقدینگی سهام Standard Reserve

DeFi نیاز به بازگشت به روحیه آزمایش دارد: Standard Reserve می‌خواهد با استفاده از سهام، توکن‌ها را زنده نگه دارد.

نویسنده: @ponyo_fp

ترجمه: AididiaoJP، Foresight News

DeFi زمانی هیجان‌انگیز بود که خواب را از چشم‌ها می‌ربود. از سال 2020 تا 2021، هر چند هفته یک بار یک مکانیزم جدید معرفی می‌شد: نگهداری رأی‌گیری، اوراق قرضه، استخراج نقدینگی. برخی بسیار هوشمند بودند و برخی احمقانه، اما هر یک به نوعی مردم را به فکر وادار می‌کرد.

پنج سال گذشته، زیرساخت‌ها بالغ‌تر شده‌اند، سرمایه بیشتر شده و launchpad، قراردادهای دائمی DEX و استیبل‌کوین‌ها به وفور در دسترس هستند. اما صنعت شکست‌های دور قبلی اقتصاد توکن را به «مشکل در طراحی اقتصاد توکن» نسبت می‌دهد. روحیه آزمایش به تدریج کاهش یافته و همه به سمت کسب و کارهای ایمن‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر روی آورده‌اند.

Standard Reserve (SR) یک تلاش نادر است ------ می‌خواهد آن دوران را ادامه دهد. SR مکانیزم‌های توکن دور قبلی را دوباره طراحی کرده و با استفاده از سرمایه جمع‌آوری شده از توکن STANDARD، نقدینگی برای سهام توکنیزه شده در زنجیره Robinhood فراهم می‌کند. آرزوی آن این است که فعالیت‌های سفته بازی را به یک تجارت سودآور از طریق معاملات سهام تبدیل کند.

آیا این امکان‌پذیر است؟ هنوز مشخص نیست. اما این وایت‌پیپر واقعاً خواندنی است ------ این احساس مدت‌هاست که فراموش شده است.

طراحی مجدد اقتصاد توکن شکست‌خورده دور قبلی

ساختار SR پیچیده نیست: ابتدا سرمایه‌گذاری می‌شود، سپس به افرادی که مسئول عملیات هستند پاداش داده می‌شود و در نهایت سرمایه به بازارهای خارجی منتقل می‌شود. اینکه ETH به استخر معاملات STANDARD وارد یا خارج شود، تعیین می‌کند که پروتکل چگونه ادامه یابد: آیا باید انتشار را گسترش دهد یا به خرید بازگردد.

سرمایه‌گذاری از زمان انتشار توکن آغاز می‌شود. در زمان راه‌اندازی، SR یکصد میلیون توکن STANDARD را در استخر STANDARD/ETH در Uniswap v4 قرار داد، که در ابتدا هیچ ETH در آن استخر وجود نداشت. پس از آن، هر خریدی ETH را به استخر اضافه می‌کند و این ETH به نقدینگی غیرقابل برداشت پروتکل تبدیل می‌شود. خود معاملات نیز درآمدزایی می‌کنند: خریدار 2% و فروشنده 3% پرداخت می‌کند که هر دو با ETH پرداخت می‌شوند.

STANDARD جدید به بانکداران داده می‌شود. برای تبدیل شدن به بانکدار، ابتدا باید یک NFT مجوز ویژه خریداری کنید. این مجوز هر روز به حراج گذاشته می‌شود و با ETH پیشنهاد می‌شود، و دارنده می‌تواند حداکثر 10 شعبه را اداره کند. هر روز 700,000 توکن STANDARD به‌طور پایه منتشر می‌شود که بین همه شعب تقسیم می‌شود و سپس در ضریب انتشار ضرب می‌شود. مجوز به‌طور خودکار یک شعبه دارد؛ اگر می‌خواهید شعب بیشتری داشته باشید، باید با STANDARD مجوز بخرید و پس از خرید، آن را بسوزانید.

پاداش‌ها ابتدا در حساب مجوز ثبت می‌شوند. بانکدار تنها زمانی که شعبه را ببندد یا پاداش‌ها را برداشت کند، پروتکل این پاداش‌ها را به توکن‌های STANDARD قابل انتقال تبدیل می‌کند؛ هزینه این کار این است که پاداش‌های آینده این شعبه نیز از دست می‌رود. برداشت نیاز به پرداخت هزینه خروج دارد که نرخ آن از 2% تا 60% افزایش می‌یابد. نیمی از این هزینه خروج سوزانده می‌شود و نیمی دیگر به افرادی که باقی مانده‌اند تعلق می‌گیرد. هر چه دیگران بیشتر خارج شوند، هزینه خروج خود فرد بیشتر می‌شود.

برخی از دارندگان نمی‌خواهند شعبه‌ها را اداره کنند، می‌توانند S-Bills بخرند: با قفل کردن STANDARD به مدت 15 روز، یک حق بیمه کسب می‌کنند. این حق بیمه از بودجه توکن جداگانه تأمین می‌شود و نرخ حق بیمه از طریق حراج تعیین می‌شود. بر خلاف انتشار بانکداران، پرداخت این حق بیمه نیازی به انتشار توکن‌های جدید ندارد.

چگونه از درآمد استفاده شود، به جریان سرمایه بستگی دارد. این درآمد شامل هزینه‌های معاملاتی و درآمد حراج مجوزها است. هر سه روز، SR یک دوره را به پایان می‌رساند و بررسی می‌کند که آیا ETH خالص استخر STANDARD وارد یا خارج شده است. اگر ورودی خالص باشد، 70% از درآمد ETH پروتکل به ذخیره منتقل می‌شود؛ اگر خروج خالص باشد، این 70% برای خرید STANDARD و خارج کردن آن از گردش استفاده می‌شود. از 30% باقی‌مانده، 15% برای خرید STANDARD به‌عنوان انگیزه و 15% به تیم تعلق می‌گیرد.

ورودی خالص یا خروجی خالص همچنین ریتم انتشار را تعیین می‌کند. اگر چندین دوره متوالی ورودی خالص وجود داشته باشد، ضریب انتشار به تدریج افزایش می‌یابد؛ به محض اینکه دوره خروج خالص ظاهر شود، ضریب بلافاصله کاهش می‌یابد. هنگامی که سرمایه خارج می‌شود، SR انتشار جدید را کاهش می‌دهد و بیشتر درآمد را برای خرید برمی‌دارد؛ پس از بازگشت سرمایه، انتشار از سر گرفته می‌شود و ذخیره نیز دوباره شروع به جمع‌آوری دارایی می‌کند.

SR خود را «بانک مرکزی زنجیره‌ای» می‌نامد. این تشبیه به آرزوی آن اشاره دارد: تأمین مالی سیستم از طریق معاملات STANDARD، مدیریت انتشار و تخصیص سرمایه با قوانین پولی و سپس اجازه دادن به ذخیره برای حمایت از بازارهایی غیر از STANDARD با دارایی‌های خود.

آزمایش فشار پنج هفته‌ای: پس از کاهش 39%، خرید و سوزاندن آغاز می‌شود

طراحی SR به وضوح از آزمایش‌های DeFi دور قبلی الهام گرفته است. Olympus به انتشار و مالکیت پروتکل نقدینگی الهام بخشیده است و سایر مکانیزم‌ها از آزمایش‌های AMM دور قبلی نشأت می‌گیرند. مشکل 0xBeans مشخص‌تر است: اگر در آن زمان با انگیزه‌های داخلی ایجاد شده می‌توانست بازار را برای سال‌ها به حرکت درآورد، آیا نسخه بهبود یافته می‌تواند نقدینگی را برای دارایی‌هایی با ارزش زنجیره‌ای مانند SK Hynix و Alibaba فراهم کند؟ او ادعا نمی‌کند که پاسخ را ثابت کرده است.

توجه: 0xBeans (@0xbeans) یکی از بنیان‌گذاران Standard Reserve است. او در سال 2018 در دوران رکود از دانشگاه خارج شد و به Coinbase پیوست و به عنوان مهندس کار کرد و سپس Frame را تأسیس کرد (که بعداً توسط Igloo خریداری و به Abstract ادغام شد) و در Paradigm اقامت داشت. او تصمیم گرفت که از تأمین مالی خارجی خودداری کند و با سرمایه شخصی Standard Reserve را راه‌اندازی کند و بر طراحی مکانیزم‌های زنجیره‌ای تمرکز کند و استاندارد URC-5 را به Uniswap معرفی کند. او در حال حاضر به‌صورت ناشناس در زنجیره Robinhood بر روی پروتکل نقدینگی سهام توکنیزه شده مبتنی بر جریان سرمایه کار می‌کند.

داده‌های پنج هفته‌ای حداقل یک چیز را نشان می‌دهد: زمانی که سرمایه خارج می‌شود، سیستم واقعاً طبق طراحی مکانیزم انقباض را فعال می‌کند. STANDARD از روز راه‌اندازی تا 10 اکتبر 39% کاهش یافته است و ضریب انتشار از 1.10 به 0.35 کاهش یافته و سپس با بازگشت سرمایه به 0.55 افزایش یافته است. در 10 دوره کامل اول، 7 دوره هزینه‌ها را به خرید هدایت کردند. مقدار سوزانده شده مجوزها نیز از مقدار منتشر شده در همان دوره بیشتر است که نشان می‌دهد توکن به‌طور خالص کاهش یافته است. همچنین 110 مجوز خوابیده وجود دارد که در عرض 63 دقیقه پس از ظهور اولین بلوک واجد شرایط لغو شده‌اند.

اما این هنوز کافی نیست تا ثابت کند که این اقتصاد می‌تواند در برابر کاهش طولانی‌مدت مقاومت کند، چه برسد به اینکه تقاضای جدید کافی برای رشد جذب کند.

آنچه در توکن‌های سهام کمبود دارد، انتشار نیست، بلکه نقدینگی است

زنجیره Robinhood تنها 3.5 ماه است که راه‌اندازی شده و اکنون سومین مکان بزرگ معاملات نقدی زنجیره‌ای است. در 30 روز تا 19 اکتبر، حجم معاملات DEX این زنجیره به 34.6 میلیارد دلار و TVL به 1.05 میلیارد دلار رسیده است. با این حال، بیشتر این معاملات سهام نیستند. ویژگی واقعی آن این است که Robinhood 188 توکن سهام را در زنجیره منتشر کرده است و کاربران بیش از 120 کشور خارج از ایالات متحده می‌توانند به‌طور مداوم معامله کنند.

Robinhood به وضوح جهت‌گیری خود را بیان کرده است. در کنفرانس تلفنی گزارش مالی 29 ژوئیه، Vlad Tenev گفت که زنجیره Robinhood «اولین زنجیره‌ای است که برای دارایی‌های واقعی طراحی شده است» و می‌خواهد این دارایی‌ها را «کاملاً DeFi کند». ارزش توکن‌های سهام زنجیره‌ای از 14.2 میلیون دلار در اواسط ژوئیه به 148.4 میلیون دلار در اواسط اکتبر افزایش یافته است. به‌عنوان مرجع، مشتریان Robinhood در آگوست 2026 به ارزش 335 میلیارد دلار سهام ایالات متحده معامله کردند. SEC در سپتامبر برای معافیت از اوراق بهادار توکنیزه شده، خواستار این است که توکن‌ها حقوق کامل سهام‌داران را داشته باشند که مسیر نظارتی بالقوه‌ای برای برخی فعالیت‌های سهام در زنجیره فراهم می‌کند.

اما انتشار توکن‌های سهام به معنای ایجاد یک بازار برای آن نیست. نقدینگی همیشه باید توسط کسی تأمین شود و در زمان دشواری معاملات، باید کسی باشد که مایل به نگهداری موجودی باشد. SR می‌خواهد این شکاف را پر کند.

نقطه شروع SR این است که: بازار سهام در زمان‌های مختلف نقدینگی را ارائه می‌دهد و ریسک و هزینه‌ها متفاوت است. در بازار سهام ایالات متحده، در زمان‌های عادی، بازار نقدی باز است و تأمین‌کنندگان نقدینگی می‌توانند پوشش دهند، ریسک کم است و نرخ‌ها ارزان است. در شب و آخر هفته، بازار نقدی بسته است و نمی‌توان پوشش داد، ریسک نگهداری بالا است و نرخ‌ها گران‌تر می‌شود. نرخ‌های اولیه اعلام شده نیز این را نشان می‌دهد: در زمان‌های عادی 0.3%، زمان‌های طولانی 0.6%، شب 1.5% و آخر هفته 3.0%. اما این نرخ ثابت نیست. Beans می‌گوید که تیم اکنون از طریق برنامه‌های خودکار به دنبال سهم جریان سفارشات است و در صورت نیاز به رقابت، نرخ استخر را تنظیم می‌کند. یک استخر می‌تواند در طول روز ارزان باشد و در آخر هفته برای ریسک نگهداری گران‌تر باشد.

ذخیره SR هیچ سپرده‌گذاری ندارد و هیچ‌کس نمی‌تواند درخواست بازخرید کند. بنابراین، زمانی که تأمین‌کنندگان نقدینگی معمولی تمایلی به نگهداری موجودی سهام ندارند، ذخیره SR همچنان می‌تواند آن‌ها را نگه دارد. هزینه‌گیری به‌صورت زمان‌بندی، پولی است که برای تحمل این ریسک دریافت می‌کند.

SR با Robinhood رابطه کاری واقعی دارد، اما این به معنای تأیید رسمی نیست. Beans می‌گوید که دو طرف یک کانال Slack دارند، Robinhood به معرفی شرکای ادغام بالقوه کمک می‌کند و API توکن‌های سهام را نیز ارائه می‌دهد. اما Robinhood هیچ تعهدی برای تأمین نقدینگی ندارد. SR باید خود کسب و کار را بسازد.

بازده اولیه: عمق استخر، حجم معاملات در ابتدا بالا و سپس پایین

از زمان راه‌اندازی SR، 3023 توکن ETH هزینه دریافت کرده است که 82% آن از دوره راه‌اندازی ناشی می‌شود. در آن زمان، 90% هزینه‌های افتتاح در عرض یک ساعت کاهش یافت و سپس هزینه‌ها به‌طور پایدار به حدود 18.4 توکن ETH در روز رسید.

از 13 تا 14 اکتبر، ذخیره شروع به استفاده از این سرمایه کرد: حدود 1318 توکن ETH را به USDG تبدیل کرد، توکن‌های SpaceX، Alibaba و SK Hynix را خرید و با یک معامله حدود 2.73 میلیون دلار، نقدینگی اولیه را به سه بازار تزریق کرد. ذخیره در حساب‌های پراکنده فعلی خود نزدیک به 5 میلیون دلار دارد و همچنین حدود 5 میلیون دلار به‌طور واقعی در نقدینگی متعلق به پروتکل قفل شده است. این دو سرمایه متفاوت است و دومی 5 میلیون دلار اضافی نیست که برای فهرست‌گذاری سهام جدید قابل استفاده باشد. تیم قصد دارد سرمایه‌های پراکنده ذخیره را ادغام کند.

سه استخر در ۵ روز، ۱۳.۶ میلیون دلار معامله کردند و ۳۲.۸ هزار دلار هزینه برای ذخیره کسب کردند. حجم معاملات به وضوح در ابتدا بالا و سپس پایین بود. در ۱۴ ساعت اول، ۵۸٪ از معاملات از launchpad بود؛ تا روز سوم، معاملات ناشی از launchpad کاهش یافت. پس از آن، استخرها به ثبات رسیدند و روزانه ۱۵۰ تا ۳۰۰ هزار دلار معامله کردند و هزینه‌ها بین ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ دلار بود.

پس از تنظیم نرخ‌ها، Beans تخمین می‌زند که استخر SR در زمان‌های عادی حدود ۴۰٪ از جریان سفارشات را تشکیل می‌دهد و در آخر هفته حدود ۱۰٪. این داده‌ها از گزارش بنیان‌گذاران است و زمان پوشش داده شده نیز دیرتر است و نمی‌توان آن را به طور مستقیم با عکس‌برداری قبلی که فقط به SpaceX مربوط می‌شد مقایسه کرد. منطق پشت این موضوع پیچیده نیست: سفارشات کوچک بین ۲۰ تا ۵۰ دلار، از استخرهای با نرخ پایین ارزان‌تر است؛ دارایی‌هایی مانند علی‌بابا و SK Hynix که نقدینگی کمتری دارند، سفارشات بزرگ‌تر به استخرهای SR می‌روند که می‌توانند با لغزش کمتر هزینه‌های بالاتر را جبران کنند؛ رقابت در SpaceX شدیدتر است، بنابراین تیم نرخ‌های عادی را کاهش می‌دهد تا سفارشات را جذب کند و در عین حال نرخ‌های بالاتری برای آخر هفته حفظ می‌کند. هدف کسب هزینه‌هاست، نه افزایش حجم معاملات به هر قیمتی.

SR همچنین در حال آزمایش یک منبع درآمد غیرمعمول است. Beans می‌گوید، پروتکل اجازه می‌دهد برخی از نهادهای خنثی دلتا هنگام آربیتراژ از استخر سهام SR از پرداخت هزینه معاف شوند، به شرطی که ۸۰٪ از سود آربیتراژ را به نقدینگی و ذخیره SR بازگردانند. او اشاره کرد که در این نوع تنظیمات، حجم آربیتراژ تجمعی بیش از ۴ میلیون دلار بوده است، اما این به معنای ۴ میلیون دلار درآمد نیست. اگر مقیاس گسترش یابد، SR می‌تواند از فرآیند اصلاح قیمت سهام در معاملات آربیتراژ سهم ببرد و نه اینکه تمام هزینه‌ها را خود بپردازد. این داده‌های حجم معاملات و تقسیم سود هنوز نیاز به تأیید مستقل با جریان نقدی واقعی دارند.

درآمد خارجی منطق سرمایه‌گذاری است

SR در حال حاضر سه سهام را راه‌اندازی کرده است. اسناد می‌گویند، برای هر توکن سهام جدیدی که به ذخیره اضافه می‌شود، یک بازار USDG با سرمایه ذخیره ایجاد می‌شود؛ به محض اینکه توکن نیز مجاز به ورود به launchpad شود، می‌تواند از جریان سفارشات اضافی از توکن‌های جفت شده با آن بهره‌مند شود. بنابراین، راه‌اندازی جدید دارای ساختاری تکراری است: قرار دادن در موجودی، ایجاد معامله، هزینه به ذخیره می‌رسد.

استراتژی Beans این است که استخرهای عمیق بسازد تا محصولات دیگر از آن استفاده کنند و سپس از معاملات جاری در استخرها سهم ببرند. "ما روی جریان شرط می‌بندیم." SR قصد دارد ابتدا نقدینگی اولیه را تزریق کند و سرمایه خارجی را به استخرهایی که توسط قوانین hook خود مدیریت می‌شوند، وارد کند و در نهایت اعلام کند که این استخرها چه مقدار از معاملات توکن‌های سهام را انجام داده‌اند. در تصور پنج ساله او، پس از بزرگ شدن ذخیره، خدمات وام‌دهی نیز توسعه خواهد یافت: وام دادن USDG به دارندگان مجوز با وضعیت مالی خوب، بدون اینکه بانک‌ها برای نقدینگی شعب خود را ببندند؛ در نهایت حمایت از وام‌های مسکن توکن‌های سهام. دومی نیاز به یک بازار نقدینگی دارد تا وام‌دهندگان بتوانند در زمان تصفیه وثیقه را بفروشند. استخرهای معاملاتی باید ابتدا وجود داشته باشند، زیرا بدون آن‌ها، وام‌دهی نمی‌تواند به طور ایمن گسترش یابد.

آرزوها همچنین به سازندگان خارجی گسترش می‌یابد. دارندگان مجوز می‌توانند یک محصول سهام اهرمی پیشنهاد دهند و از استخر SR به عنوان بازار پایه استفاده کنند و درآمد را با ذخیره تقسیم کنند؛ SR همچنین می‌تواند با شرکای خود برای یک استخر سهام / USDG نقدینگی فراهم کند و هزینه‌های معاملاتی را تقسیم کند. این محصولات در حال حاضر هنوز منبع درآمد مشخصی نیستند و فقط برای نمایش این است که نقدینگی موجود چه کسب‌وکارهایی را می‌تواند پشتیبانی کند.

همچنین یک مثال نادر در بحث توکن‌سازی وجود دارد: سهام با روندهای بسیار مرتبط، مانند شاخص سهام کره و بزرگ‌ترین سهام آن، ممکن است نقدینگی و محصولات درآمدی را پشتیبانی کند، در حالی که ویژگی‌های ریسک این محصولات با توکن‌های رمزنگاری معمولی متفاوت است. همبستگی می‌تواند بخشی از انحراف قیمت را کاهش دهد، اما نمی‌تواند از ضررهای غیرمعمول و ریسک تمرکز جلوگیری کند و نمی‌تواند تضمین کند که این سهام‌ها دچار انحراف روند نخواهند شد. Beans نمی‌داند کدام محصول کاربران را جذب خواهد کرد. او شرط می‌بندد که نقدینگی قابل استفاده می‌تواند آزمایش را ممکن سازد.

فرصت‌ها به راحتی بیان می‌شوند، اما انجام آن دشوار است. طبق داده‌های گزارش Robinhood، حجم معاملات روزانه توکن‌های سهام در کل زنجیره حدود ۱۵۰ میلیون دلار است. اگر SR بتواند یک سوم آن را به دست آورد، با هزینه ۰.۳٪، درآمد ناخالص روزانه استخر حدود ۱۵۰ هزار دلار خواهد بود، بدون احتساب کمیسیون‌ها، تقسیم درآمد و هزینه‌های عملیاتی. این تقریباً سه برابر درآمد هزینه روزانه مکانیزم توکن فعلی است. این یک سناریو محاسباتی است، نه پیش‌بینی درآمد. مشتریان Robinhood در ماه اوت ۳۳۵ میلیارد دلار سهام آمریکایی معامله کردند، حتی اگر بخشی کوچک به زنجیره منتقل شود، بازار بسیار بزرگ‌تر از اقتصاد توکن فعلی SR خواهد بود.

منطق سرمایه‌گذاری: دو حلقه، دومی هنوز بسته نشده است

منطق سرمایه‌گذاری دو حلقه دارد. اول، آیا SR می‌تواند نقدینگی را به یک کسب‌وکار پایدار تبدیل کند؟ دوم، آیا این کسب‌وکار می‌تواند STANDARD را ارزشمندتر کند؟

چرخه توکن عمدتاً توسط کد اجرا شده است. زمانی که بانک‌ها پاداش‌ها را برداشت می‌کنند، پروتکل STANDARD جدیدی تولید می‌کند؛ خرید مجوزها توکن‌ها را نابود می‌کند و حجم نابود شده اکنون از حجم انتشار فراتر رفته است. قوانین دوره انقباض ۷۰٪ از درآمد ETH مربوط به پروتکل را برای خرید و نابودی، و ۱۵٪ برای خرید STANDARD به عنوان انگیزه استفاده می‌کند، که شامل بودجه جداگانه S-Bills نیز می‌شود. خرید STANDARD همچنین ETH را به نقدینگی‌ای که پروتکل نمی‌تواند برداشت کند اضافه می‌کند. این قوانین می‌توانند بخشی از رقیق شدن را جبران کنند، اما تضمینی برای حفظ قیمت نیستند.

کسب‌وکار سهام به این سادگی نیست. درآمد دوره گسترش به ذخیره این امکان را می‌دهد که نقدینگی برای بازار سهام فراهم کند، هزینه‌های معاملاتی سهام و تقسیم سود آربیتراژ جدید می‌تواند ترازنامه را گسترش دهد. Beans می‌گوید، SR قصد دارد درآمد بازار خارجی را نیز به منطق گسترش / انقباض پروتکل پیروی کند و در نهایت برای رشد ذخیره یا خرید توکن استفاده شود. این یک نیت تجاری مهم است، اما در حال حاضر هزینه‌های سهام به ذخیره کنترل شده توسط چند امضایی می‌رود، نه به قرارداد توزیع غیرقابل تغییر.

دلیل این موضوع نیز دشوار نیست. SR در ابتدا قراردادهای خزانه‌داری سخت‌گیرانه‌تری را آزمایش کرده بود، اما Beans می‌گوید، خرید حدود ۱ میلیون دلار توکن‌های SpaceX یا SK Hynix در زنجیره، ۵٪ تا ۱۰٪ لغزش ایجاد می‌کند. تیم نیاز دارد که از نهادهایی که مجوز ساخت و بازخرید دارند، موجودی را در خارج از زنجیره خریداری کند، که این نیاز به انعطاف‌پذیری بیشتری در چند امضایی دارد. SR در حال حاضر درخواست حق ساخت و بازخرید خود را داده است. Beans می‌گوید، اگر درخواست تأیید شود، زمانی که توکن‌های سهام به سیستم بازمی‌گردند، پروتکل می‌تواند قوانین بیشتری را در زنجیره اجرا کند. بخشی از نگهداری و تسویه همچنان در خارج از زنجیره خواهد ماند، زیرا سهام‌های پایه خود در خارج از زنجیره هستند. اما چه درخواست خود، چه تدابیر پیشنهادی، هیچ‌کدام تضمینی نیستند.

آینده ممکن است ارتباطات مستقیم‌تری داشته باشد. Beans یک آزمایش را پیشنهاد می‌کند: آربیتراژکنندگان STANDARD را وثیقه می‌گذارند و در عوض دسترسی اولویت‌دار یا نرخ‌های پایین‌تر دریافت می‌کنند. این ممکن است تقاضای مستقیم برای کسب‌وکار بازار سهام ایجاد کند، اما در حال حاضر فقط یک پیشنهاد است و نه کاربرد فعلی توکن. در حال حاضر، دارندگان STANDARD هیچ حق قانونی برای ادعای دارایی‌های ذخیره یا سود بازار سهام ندارند.

بنابراین منطق سرمایه‌گذاری بسیار خاص است: SR باید حجم معاملات سهام را به یک کسب‌وکار پایدار تبدیل کند، به طوری که پس از تحمل ریسک موجودی و کسر سهم شریکان، بتواند بازده جذابی کسب کند و ارزش به طور قابل اعتماد به STANDARD بازگردد. اگر این سه شرط برقرار باشد، حتی اگر محبوبیت STANDARD کاهش یابد، معاملات سهام در نهایت ممکن است منابع مالی برای خرید مجدد فراهم کند. این تنها زمانی است که واقعاً از چرخه اقتصادی قبلی خارج می‌شود. تا آن زمان، این هنوز یک فرضیه اثبات نشده است.

نتیجه‌گیری: ممکن است شکست بخورد، اما کسی دوباره تلاش کرده است

Beans از اعتراف به چیزهایی که نمی‌داند پرهیز نمی‌کند، که این موضوع نادر است. او نمی‌تواند بگوید کدام محصول سهام توکن‌سازی شده می‌تواند موج بعدی کاربران را جذب کند و نمی‌تواند تضمین کند که طراحی اقتصادی SR می‌تواند در یک دوره کامل دوام بیاورد. استدلال او این است: یک بازار با نقدینگی می‌تواند محصولات بیشتری را ممکن سازد؛ وقتی دارایی‌های معاملاتی در خارج از رمزنگاری کاربرد واقعی دارند، طراحی‌های انگیزشی گذشته DeFi ارزش امتحان دوباره را دارد.

SR ممکن است شکست بخورد. پنج هفته دور نیست که یک دوره کامل باشد، درآمد خارجی هنوز بسیار کم است و اینکه این درآمد چگونه به STANDARD بازمی‌گردد، هنوز به طور کامل در قرارداد نوشته نشده است.

اما نکته اصلی این نیست که آیا SR همه چیز را به درستی درک کرده است، بلکه این است که کسی دوباره شروع به تلاش کرده است.

در دوره قبلی، صنعت هزینه‌های زیادی را صرف یادگیری اینکه چه چیزی کار نمی‌کند، کرد. این درس‌ها باید سازندگان را جسورتر کند، نه محتاط‌تر. اما هرچه صنعت بزرگ‌تر و دقیق‌تر می‌شود، تمایل به آزمایش کمتر می‌شود.

آیا SR می‌تواند موفق شود، هنوز نمی‌دانم. اما DeFi به افراد بیشتری نیاز دارد که مایل به جستجوی پاسخ‌ها باشند.

در نهایت، DeFi باید جالب باشد.