مورگان استنلی: انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا چه تغییراتی می‌تواند ایجاد کند؟ هوش مصنوعی و سیاست مالی در کانون توجه

با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ماه نوامبر، وال استریت شروع به بازنگری در تأثیرات احتمالی نتایج انتخابات بر بازارهای مالی کرده است. اگر دموکرات‌ها کنترل کنگره را دوباره به دست آورند، آیا سیاست‌های اقتصادی دولت ترامپ دچار تغییر خواهد شد؟ آیا تحریک مالی آمریکا می‌تواند ادامه یابد؟ آیا سرمایه‌گذاری در مراکز داده هوش مصنوعی که به سرعت در حال گسترش است، به دلیل فشارهای سیاسی کاهش خواهد یافت؟

مورگان استنلی در آخرین تحلیل خود اشاره کرده است که این انتخابات ممکن است ساختار قدرت کنگره را تغییر دهد، اما لزوماً جهت‌گیری‌های اساسی سیاست اقتصادی آمریکا را تغییر نخواهد داد. سرمایه‌گذاران باید بیشتر به تداوم سیاست مالی و همچنین به محدودیت‌های نظارتی فزاینده در اطراف هوش مصنوعی و ساخت مراکز داده توجه کنند.

آریانا سالواتوره، رئیس تحقیقات سیاست عمومی مورگان استنلی، معتقد است که انتخابات میان‌دوره‌ای به احتمال زیاد تغییرات عمده‌ای در دستور کار سیاست‌های اصلی دولت ترامپ که بر اساس قدرت اجرایی است، ایجاد نخواهد کرد. حتی اگر دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را به دست آورند و کنترل هر دو مجلس سنا و نمایندگان را در اختیار بگیرند، سیاست‌هایی مانند تعرفه‌ها، تجارت، مهاجرت و کاهش نظارت ممکن است همچنان از طریق نهادهای اجرایی و فدرال ادامه یابند.

اما تغییر نکردن جهت‌گیری سیاست‌ها به این معنا نیست که بازار تحت تأثیر قرار نخواهد گرفت. مورگان استنلی بر این باور است که مذاکرات مالی پس از انتخابات ممکن است پیچیده‌تر شود و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی ممکن است با محدودیت‌های بیشتری از سوی دولت‌های ایالتی و محلی مواجه شود.

انتخابات میان‌دوره‌ای چه تغییراتی می‌تواند ایجاد کند؟ کنترل کنگره و جهت‌گیری سیاست‌ها لزوماً همزمان نیستند

مستقیم‌ترین تأثیر انتخابات میان‌دوره‌ای، تعیین ساختار سیاسی کنگره آمریکا در دو سال آینده است. با این حال، مورگان استنلی اشاره می‌کند که حتی اگر کنترل کنگره تغییر کند، به این معنا نیست که سیاست‌های فعلی دولت ترامپ لغو خواهد شد.

اولاً، دولت تقسیم شده باعث می‌شود که تصویب قوانین مهم دشوارتر شود.

اگر دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را به دست آورند یا همزمان کنترل هر دو مجلس سنا و نمایندگان را در اختیار بگیرند، دولت ترامپ با موانع بیشتری برای پیشبرد طرح‌های مالی جدید مواجه خواهد شد. پیش از این، روند هماهنگی بودجه که برای پیشبرد قوانین مالی مهم استفاده می‌شد، در شرایطی که قدرت کنگره تقسیم شده باشد، به سختی قابل استفاده خواهد بود.

در عین حال، حتی اگر دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست آورند، رئیس‌جمهور هنوز حق وتو دارد. این بدان معناست که دموکرات‌ها نیز به سختی می‌توانند به‌طور یک‌جانبه تغییرات عمده‌ای در سیاست‌ها ایجاد کنند که با جهت‌گیری‌های فعلی دولت مغایرت داشته باشد.

ثانیاً، بسیاری از سیاست‌های اصلی دولت ترامپ به خودی خود به تصویب کنگره وابسته نیستند.

مورگان استنلی اشاره می‌کند که سیاست‌های تعرفه و تجارت، کاهش نظارت، مهاجرت و برخی سیاست‌های ژئوپلیتیکی عمدتاً از طریق نهادهای اجرایی و فدرال اجرا می‌شوند. بنابراین، حتی اگر کنترل کنگره تغییر کند، این سیاست‌ها همچنان ممکن است ادامه یابند.

با این حال، نتایج انتخابات ممکن است محیط سیاسی اجرای سیاست‌ها را تغییر دهد.

اگر دولت تقسیم شود، نظارت کنگره بر رئیس‌جمهور و نهادهای اجرایی ممکن است افزایش یابد و نقش نهادهای اجرایی در اجرای سیاست‌ها نیز بیشتر خواهد شد.

به عبارت دیگر، آنچه که انتخابات میان‌دوره‌ای احتمالاً تغییر خواهد داد، دشواری تصویب سیاست‌های جدید، شدت نظارت کنگره و نحوه بازی بین نهادهای اجرایی و قانون‌گذاری خواهد بود، نه اینکه به‌طور ناگهانی سیاست‌های اقتصادی آمریکا را بازنویسی کند.

سیاست مالی در کانون توجه: تحریک مالی دشوار است، اختلافات بدهی ممکن است افزایش یابد

در زمینه سیاست اقتصادی، مالی یکی از حوزه‌های مهمی است که باید به آن توجه شود.

مورگان استنلی معتقد است که با وجود اینکه سیاست مالی بیشتر تحت تأثیر تغییرات کنترل کنگره قرار می‌گیرد، نتایج انتخابات به احتمال زیاد منجر به تغییرات بنیادی در جهت‌گیری مالی آمریکا نخواهد شد.

دلیل این امر این است که هر دو حزب انگیزه قوی برای کاهش عمده هزینه‌های دولتی یا افزایش مالیات ندارند. بنابراین، حتی اگر ساختار سیاسی کنگره تغییر کند، چارچوب سیاست مالی فعلی آمریکا همچنان ممکن است ادامه یابد.

با این حال، دولت تقسیم شده ممکن است تصویب اقدامات جدید مالی را دشوارتر کند.

به دلیل عدم حمایت از روند هماهنگی بودجه، دشواری پیشبرد طرح‌های بزرگ مالی در کنگره افزایش خواهد یافت. در عین حال، موضوعاتی مانند تخصیص‌های دولتی، سقف بدهی و بودجه دفاعی ممکن است منجر به مذاکرات حزبی شدیدتری شود.

این مسئله به‌ویژه در زمینه افزایش مداوم حجم بدهی آمریکا بارز است.

طبق مقاله مورگان استنلی، بدهی فدرال آمریکا برای اولین بار در آگوست 2026 از 40 تریلیون دلار عبور خواهد کرد. با افزایش بار بدهی، عدم قطعیت در برنامه‌ریزی مالی و سیاست مالی ممکن است بیشتر شود.

با این حال، مورگان استنلی معتقد است که بحث‌های سیاسی در مورد بودجه و سقف بدهی ممکن است از تغییرات واقعی در سیاست مالی بیشتر برجسته باشد.

از منظر بازار مالی، تعرفه‌ها، مالیات و کاهش نظارت همچنان عوامل مهمی خواهند بود.

تیم تحقیقاتی مورگان استنلی اشاره می‌کند که از ژانویه 2025، عدم قطعیت‌های سیاسی در آمریکا و نوسانات مرتبط با بازار عمدتاً ناشی از نهادهای اجرایی بوده و نه اقدامات قانون‌گذاری کنگره. این بدان معناست که حتی اگر انتخابات میان‌دوره‌ای ساختار کنگره را تغییر دهد، سرمایه‌گذاران همچنان باید به سیاست‌های واقعی کاخ سفید و نهادهای فدرال توجه کنند.

عملکرد تاریخی بازار نیز یک مرجع ارائه می‌دهد.

تحقیقات دفتر مدیریت ثروت جهانی مورگان استنلی نشان می‌دهد که در شرایطی که رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه است و کنگره تحت کنترل احزاب مختلف است، میانگین افزایش شاخص S&P 500 در سال بعد از انتخابات میان‌دوره‌ای 23 درصد بوده است؛ در حالی که در شرایطی که رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه است و دموکرات‌ها کنترل کنگره را دارند، میانگین افزایش 15 درصد بوده است.

اما مورگان استنلی هشدار می‌دهد که نمی‌توان به سادگی دولت تقسیم شده را با افزایش بازار سهام برابر دانست. اقتصاد و بازار مالی کنونی آمریکا تحت تأثیر قابل توجهی از تحریک مالی، مالیات و سیاست‌های نظارتی قرار دارد و اگر این سیاست‌ها تغییرات اساسی داشته باشند، ممکن است روند افزایش بازار سهام که به صنایع بیشتری گسترش یافته است، نیز تغییر کند.

بنابراین، برای سرمایه‌گذاران، واقعاً مهم نیست که کدام حزب کنترل کنگره را در دست دارد، بلکه این است که آیا سیاست مالی می‌تواند به رشد اقتصادی آمریکا ادامه دهد و آیا بازی‌های سیاسی بر اجرای سیاست‌ها تأثیر خواهد گذاشت.

هوش مصنوعی به کانون توجه دو حزبی تبدیل شده است: ساخت مراکز داده ممکن است با محدودیت‌های بیشتری مواجه شود

علاوه بر سیاست مالی، ساخت زیرساخت‌های هوش مصنوعی به یکی از موضوعات مهم سیاستی در انتخابات میان‌دوره‌ای تبدیل شده است.

مورگان استنلی معتقد است که بر خلاف سیاست‌های اقتصادی سنتی مانند تعرفه‌ها و مالیات، فشار سیاسی بر ساخت مراکز داده هوش مصنوعی به وضوح محلی است. حتی اگر جهت‌گیری سیاست در واشنگتن ثابت بماند، دولت‌های ایالتی و محلی ممکن است از طریق مدیریت انرژی، تأیید پروژه‌ها و اقدامات حفاظت از جامعه، تأثیرات واقعی بر سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی داشته باشند.

در حال حاضر، بحث‌های مربوط به مراکز داده از مرزهای حزبی عبور کرده است. چه دموکرات‌ها و چه جمهوری‌خواهان در ایالت‌ها، به مسائل مربوط به افزایش هزینه‌های برق، بار زیرساخت و منافع جامعه ناشی از مراکز داده بزرگ توجه کرده‌اند.

دولت‌های ایالت نیویورک، ویرجینیا و تگزاس اقداماتی مانند دستورات اجرایی، چارچوب‌های سیاستی یا اقدامات بررسی را برای ارزیابی تأثیرات توسعه مراکز داده انجام داده‌اند.

مورگان استنلی این روند را به عنوان "گسترش مشروط ساخت" (conditional buildout) خلاصه می‌کند. این به این معنا نیست که آمریکا از سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی دست خواهد کشید، بلکه این است که آیا پروژه‌های مراکز داده در آینده می‌توانند به زمین بیفتند، به طور فزاینده‌ای به توانایی توسعه‌دهندگان در برآورده کردن الزامات دولت‌های محلی بستگی خواهد داشت.

به طور خاص، دولت‌های محلی ممکن است از اپراتورهای مراکز داده بخواهند که هزینه‌های جدید برق را به عهده بگیرند، در ساخت زیرساخت‌های شبکه و سایر زیرساخت‌ها مشارکت کنند، از طرح‌های مالیاتی یا خدمات عمومی جدید پیروی کنند و اقداماتی برای کاهش تأثیر پروژه‌ها بر جوامع محلی انجام دهند.

این شرایط ممکن است هزینه‌های توسعه پروژه را افزایش دهد و همچنین توزیع سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی را در مناطق مختلف تغییر دهد.

با این حال، مورگان استنلی همچنان پیش‌بینی می‌کند که سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ باقی خواهد ماند. تیم تحقیقاتی آن پیش‌بینی می‌کند که تا سال 2027، هزینه‌های سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ محاسبات ابری به 1.5 تریلیون دلار خواهد رسید.

در عین حال، تأمین برق به یک عامل محدودکننده مهم در گسترش مراکز داده در آمریکا تبدیل شده است. مورگان استنلی پیش‌بینی کرده است که تا سال 2028، کمبود تأمین برق که توسعه‌دهندگان مراکز داده با آن مواجه خواهند شد، ممکن است بیش از 30 درصد باشد.

بنابراین، بحث‌های سیاسی در مورد ساخت هوش مصنوعی دو نیروی متضاد را به وجود آورده است: دولت‌های محلی می‌خواهند هزینه‌های انرژی، بار زیرساخت و تأثیرات اجتماعی را کنترل کنند؛ در حالی که طرفداران گسترش مداوم زیرساخت‌های هوش مصنوعی بر امنیت ملی و رقابت فناوری بین چین و آمریکا تأکید می‌کنند و معتقدند که محدودیت‌های بیش از حد بر ساخت مراکز داده ممکن است رقابت‌پذیری بلندمدت آمریکا را تضعیف کند.

مورگان استنلی معتقد است که پیشرفت‌های قانونی در سطح فدرال در مورد هوش مصنوعی ممکن است به آرامی پیش برود و احتمال توقف سراسری ساخت مراکز داده کم است. در عوض، دولت‌های ایالتی و محلی به طور مداوم در روند اجرای پروژه‌های خاص نقش مهمی ایفا خواهند کرد.

این بدان معناست که تأثیر انتخابات میان‌دوره‌ای بر صنعت هوش مصنوعی ممکن است به‌عنوان تغییر ناگهانی در سیاست فدرال ظاهر نشود، بلکه در شرایط ساخت، هزینه‌های توسعه و تفاوت‌های پیشرفت سرمایه‌گذاری در مناطق مختلف نمایان خواهد شد.

پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، بازار باید به چه چیزی توجه کند؟

مورگان استنلی معتقد است که سرمایه‌گذاران نباید به سادگی دولت تقسیم شده را به عنوان نشانه‌ای مثبت برای بازار سهام در نظر بگیرند و همچنین نباید تنها بر اساس واکنش‌های کوتاه‌مدت بازار پس از انتخابات، روندهای بلندمدت را قضاوت کنند.

جیم کارون، مدیر سرمایه‌گذاری مورگان استنلی، اشاره می‌کند که بازار کنونی آمریکا تحت تأثیر سیاست‌های مالی، مالیاتی و نظارتی قرار دارد. اگر این سیاست‌ها معکوس شوند، روند افزایش قبلی بازار نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.

مونیکا گره‌را، رئیس سیاست و استراتژی ژئوپلیتیک دفتر سرمایه‌گذاری ثروت مورگان استنلی، معتقد است که بن‌بست سیاسی کنگره و رکود قانون‌گذاری گاهی می‌تواند به ثبات سیاست‌ها منجر شود. سرمایه‌گذاران باید بیشتر به اقداماتی که دولت در واقع انجام می‌دهد توجه کنند تا نوسانات کوتاه‌مدت ناشی از اخبار سیاسی.

برای شرکت‌ها، تقسیم کنگره به این معنا نیست که محیط سیاست ثابت خواهد ماند. جاش ویلسن، رئیس روابط دولتی مورگان استنلی، هشدار می‌دهد که شرکت‌ها همچنان باید با تغییرات در شدت نظارت کنگره، اجرای مداوم سیاست‌های موجود توسط نهادهای فدرال و تأثیر فزاینده دولت‌های ایالتی و محلی بر ساخت زیرساخت‌های هوش مصنوعی مواجه شوند.

بر اساس تحلیل مورگان استنلی، تأثیر انتخابات میان‌دوره‌ای 2026 بر بازارهای مالی عمدتاً بر دو جنبه متمرکز خواهد بود.

اول، آیا سیاست مالی می‌تواند تداوم داشته باشد. حتی اگر کنترل کنگره تغییر کند، سیاست‌های مالیاتی، تعرفه‌ای و مالی موجود ممکن است ادامه یابد، اما اقدامات جدید مالی ممکن است دشوارتر تصویب شوند و مذاکرات در مورد تخصیص‌های دولتی و سقف بدهی ممکن است عدم قطعیت‌های بیشتری را برای بازار ایجاد کند.

دوم، سرمایه‌گذاری هوش مصنوعی با چه محدودیت‌های جدیدی مواجه خواهد شد. برنامه‌های هزینه سرمایه‌گذاری غول‌های فناوری همچنان بزرگ است، اما ساخت مراکز داده تحت تأثیر تأمین انرژی، نظارت محلی و هزینه‌های اجتماعی قرار دارد و ممکن است بین مقیاس سرمایه‌گذاری آینده و پیشرفت واقعی پروژه‌ها تفاوت‌هایی ایجاد شود.

بنابراین، قضاوت اصلی مورگان استنلی این است که انتخابات میان‌دوره‌ای ممکن است ساختار سیاسی کنگره آمریکا را تغییر دهد، اما لزوماً جهت‌گیری‌های اساسی سیاست اقتصادی را تغییر نخواهد داد. تداوم سیاست مالی و روند انتقال سرمایه‌گذاری زیرساخت‌های هوش مصنوعی از گسترش بزرگ به ساخت مشروط، متغیرهای بازار هستند که پس از انتخابات باید به آن‌ها توجه شود.