مدیر عامل Collector Crypt: آستانه واقعی پلتفرم‌های کشیدن کارت دیجیتال در این چهار جنبه نهفته است

از VRF تا خدمات پس از فروش: آستانه واقعی پلتفرم‌های دیجیتال باز کردن بسته‌ها در زنجیره نیست.

نوشته شده توسط: توماس هولمبرگ، مدیر عامل Collector Crypt

ترجمه شده توسط: AididiaoJP، خبرگزاری Foresight

این مقاله بسیار فنی است. هدف آن روشن کردن دو موضوع است: درجات آزادی در بسته‌بندی برای پلتفرم‌های کشیدن کارت دیجیتال و معنای واقعی شفافیت. بحث بر اساس مدل چند سطحی رایج است: اعلام احتمال‌ها بر اساس سطح، با احتمال برابر برای هر کارت در همان سطح.

مدیر عامل Collector Crypt، توماس هولمبرگ، این موضوع را به چهار رکن تقسیم می‌کند. این چهار رکن نمی‌توانند جایگزین یکدیگر شوند؛ اگر هر یک از آن‌ها با مشکلی مواجه شود، کل کسب‌وکار نمی‌تواند خود را حفظ کند.

عنصر اول: فهرست کامل موجودی

بسیاری از کشورهایی که محصولات کشیدن کارت را مجاز می‌دانند، نیاز به افشای تمام کارت‌های ممکن در یک بسته دارند. اگر فقط «ده کارت محبوب» نمایش داده شود بدون فهرست کامل کارت‌های عادی، پلتفرم می‌تواند سهم خود را در ارزش کارت‌های عادی پنهان کند. بدون فهرست کامل کارت، نمی‌توان درباره شفافیت صحبت کرد؛ فقط نمایش تصاویر ده کارت محبوب به عنوان شفافیت محسوب نمی‌شود.

Collector Crypt یک API عمومی ارائه می‌دهد که به هر کسی اجازه می‌دهد فهرست کامل کارت‌ها را دریافت کند. توماس معتقد است که این باید به یک استاندارد صنعتی و یک الزام اجباری تبدیل شود.

عنصر دوم: تصادفی قابل تأیید

این جایی است که اکثر پلتفرم‌ها به راحتی اشتباه می‌کنند. برخی پلتفرم‌ها به عمد از آن سوءاستفاده می‌کنند، در حالی که دیگران از اهمیت آن بی‌خبرند. برای دستیابی به شفافیت کامل، یک تابع تصادفی قابل تأیید (VRF) یک الزام سخت است؛ از نظر عملی، اثبات باید در زنجیره ارسال شود تا هر کسی بتواند آن را تأیید کند.

چندین لایه از الزامات وجود دارد.

• اول، تمام دارایی‌های ممکن باید قبل از باز کردن بسته افشا شوند.
• دوم، ورودی بذر برای عدد تصادفی باید از خارج از پلتفرم بیاید، مانند کیف پول کاربر، RPC و تراکنش‌های ساخته شده بر روی Solana، نه از سرور پلتفرم.
• سوم، باید به صورت ریاضی ممکن باشد که نتایج منتشر شده را به آن ورودی و کلیدی که آن را تولید کرده است، ردیابی کرد. این فرآیند ردیابی، اثبات است.

برخی پلتفرم‌ها می‌گویند: «ما از VRF برای انتخاب بسته‌ها در سرور خود استفاده می‌کنیم» یا ادعا می‌کنند: «تابع تصادفی در سرور ما مورد حسابرسی قرار گرفته است.» این موضوع را از دست می‌دهند. این اثبات نیست، فقط یک وعده کلامی است. طرف سرور قطعاً می‌تواند نتایج «قابل اثبات تصادفی» تولید کند، اما عموم نمی‌توانند تأیید کنند که آیا یک جایزه بزرگ رد شده است یا خیر. تصادفی بودن سمت سرور همیشه می‌تواند نشان دهد که یک نتیجه تصادفی است، اما نمی‌تواند اثبات کند که این عدد تصادفی برای اولین بار تولید شده است، نه برای بار دوم یا سوم. سرور می‌تواند چند خط کد بنویسد: اگر این کارت کشیده شود، به نمایش عدد تصادفی بعدی بپردازید. هیچ‌کس این خطوط را حسابرسی نمی‌کند و می‌توانند بعد از حسابرسی اضافه شوند.

رویکرد Collector Crypt این است: نتیجه قبل از اینکه شما کارت کشیده شده را ببینید، تعیین می‌شود. کلید عمومی VRF آن در Solana ثبت و منجمد شده است، به این معنی که نمی‌توان آن را چرخاند، جایگزین کرد یا «به‌روزرسانی» کرد و هر کسی می‌تواند آن را بررسی کند. وقتی کاربران تراکنش‌ها را امضا می‌کنند، خود تراکنش ورودی است که توسط کیف پول، RPC و Solana ساخته شده است، نه توسط پلتفرم. کلید عمومی منجمد شده، به همراه ورودی اجتناب‌ناپذیر پلتفرم، تنها به یک خروجی معتبر مربوط می‌شود، بنابراین فضایی برای «پرش به عدد دوم» وجود ندارد.

پلتفرم بر اساس RFC 9381 ECVRF عمل می‌کند، که استاندارد مورد استفاده در صنعت رمزنگاری است؛ هنگام باز کردن بسته‌ها، اثبات و تعهد هش ورودی کاربر را در زنجیره ارسال می‌کند و اثبات را منتشر می‌کند. هر کسی در جهان می‌تواند اثبات منتشر شده، تعهد در زنجیره و کلید عمومی منجمد شده را برای تأیید مجدد بدون ورود به Collector Crypt استفاده کند.

اگر کارتی که کاربر دریافت می‌کند با کارتی که به صورت ریاضی محاسبه شده مطابقت نداشته باشد، پلتفرم می‌تواند به تقلب متهم شود. کاربران نیازی به محاسبه عدد تصادفی خود ندارند؛ آن‌ها فقط باید بررسی کنند که آیا پلتفرم تقلب کرده است یا خیر. این کلید است. پلتفرم فقط مسئول خواندن نتایج و صدور کارت‌ها است. اعتبارسنج، آدرس برنامه و کد منبع باز همه در vrf.collectorcrypt.com هستند، بنابراین این فقط یک صحبت توخالی نیست.

برعکس، اگر راه‌حل VRF شما به داده‌های سرور پلتفرم وابسته باشد و این داده‌ها قبل از باز کردن بسته در زنجیره ارسال نشده باشد، پس شما VRF ندارید، فقط یک بیانیه «به من اعتماد کنید». «به من اعتماد کنید» برای شرط‌بندی‌های بار مناسب است، نه برای کاربرانی که پول واقعی برای خرید بسته‌های کارت خرج می‌کنند.

Collector Crypt این راه‌حل کامل را برای هر کسی در Solana باز می‌کند و از آن به عنوان زیرساخت عمومی استفاده می‌کند. کد می‌تواند فورک شده و به طور مستقل مستقر شود. هر پروژه‌ای که به اعداد تصادفی نیاز دارد می‌تواند به صورت رایگان از آن استفاده کند و فقط هزینه گاز اضافی را پرداخت کند، با هزینه‌هایی که دو مرتبه کمتر از گزینه‌های موجود است. اگر پلتفرم‌های کشیدن کارت از این VRF قابل تأیید عمومی استفاده نکنند، چرا نه؟ هیچ دلیلی برای عدم استفاده وجود ندارد.

عنصر سوم: ارزش مورد انتظار

این جنبه دشوارترین و مبهم‌ترین است. Collector Crypt گاهی اشتباه می‌کند و در حال کار بر روی بهبودها است. کمال غیرقابل دستیابی است؛ کلید ایجاد یک مکانیزم برای بهبود مستمر و نحوه برخورد با خطاها است.

یک کارت واقعاً چقدر ارزش دارد؟ وقتی پلتفرم ارزش مورد انتظار (EV) یک بسته را محاسبه و نمایش می‌دهد، باید فرضیاتی درباره ارزش هر کارت در بسته انجام دهد. Collector Crypt به مدت 14 ماه داده‌هایی از eBay، alt.xyz و Fanatics جمع‌آوری کرده و حتی یک پایگاه داده خریداری کرده است که می‌توان به سال‌ها قبل ردیابی کرد. حتی برای کارت‌های پر ترافیک که چندین بار در هفته معامله می‌شوند، بالاترین و پایین‌ترین قیمت‌های معامله برای همان کارت در همان ماه و رتبه می‌تواند 20% متفاوت باشد.

برخی از تفاوت‌های قیمتی به راحتی توضیح داده می‌شوند: یک فروشنده از کرواسی که تنها یک بررسی دارد، در دلار حراج می‌کند و 45 دلار هزینه حمل و نقل می‌گیرد. برخی به دلیل فراموشی خریداران در حین نوشیدن آبجو در یک بار در طول دو برابر اضافی است. دیگران از دایره‌های کوچک در اینستاگرام ناشی می‌شوند: داشتن 100 کارت Bubble Mew PSA 10، قیمت 3 کارت را در eBay بالا می‌برند، امیدوارند که 5 کارت را که با قیمت بالا در Fanatics فهرست کرده‌اند، بفروشند. وضعیت‌های مختلفی در بین این دو وجود دارد. در نهایت، «قیمت بازار» کمتر یک عدد دقیق و بیشتر یک احساس است.

این موضوع شایسته یک مقاله جداگانه است زیرا «خشونت ظریف» در اینجا نهفته است. نحوه قیمت‌گذاری کارت‌های موجود در بسته توسط پلتفرم، ارزش مورد انتظار (EV) بسته را تعیین می‌کند که به نوبه خود تعیین می‌کند چند کارت کاربران نگه می‌دارند، چند کارت را دوباره می‌فروشند و پلتفرم چقدر می‌تواند به عنوان سهم خود بگیرد.

فرض کنید یک پلتفرم به نام HotRips وجود دارد. HotRips ادعا می‌کند که شبکه خریداران دارد، اما در واقع، فقط کسی است که کارت‌ها را در یک گاراژ بر اساس alt.xyz قیمت‌گذاری می‌کند. آن‌ها به معامله‌گران در نمایشگاه‌های تجاری می‌گویند: من کارت‌ها را 10% کمتر از قیمت‌های alt.xyz برای 100,000 دلار می‌خرم. معامله‌گران سپس می‌دانند که می‌توانند 100,000 دلار خرج کنند و بفهمند فرصت آربیتراژ کجاست.

وقتی هر کارت به غرفه می‌رسد، معامله‌گران alt.xyz را باز می‌کنند تا قیمت‌های معامله اخیر را با قیمت‌های پلتفرم مقایسه کنند. فرض کنید کسی یک کارت می‌آورد: alt.xyz قیمت 4000 دلار را اعلام می‌کند و قیمت معامله اخیر 3500 دلار است. معامله‌گر می‌داند که این کارت می‌تواند به HotRips به قیمت 3600 دلار فروخته شود؛ با این حال، به فروشنده می‌گوید: «ما بالاترین قیمت خرید را در نمایشگاه تجاری داریم، 10% کمتر.» آن‌ها به فروشنده قیمت معامله اخیر 3500 دلار را نشان می‌دهند، آن را به قیمت 3150 دلار می‌خرند و سپس به HotRips به قیمت 3600 دلار می‌فروشند و سود خالص 450 دلار به دست می‌آورند. هر دو طرف ادعای 10% تخفیف دارند، اما برچسب‌های قیمت مرجع یکسان نیستند و بنابراین تفاوت قیمت به صورت سودآور ایجاد می‌شود. HotRips فکر می‌کند که شبکه خریداران را ساخته است، اما در واقع، یک دستگاه فروش خودکار ساخته است که فقط به نفع معامله‌گران است.

این دستگاه فروش فقط یک نوع ارز را می‌پذیرد: کارت‌هایی که به قیمت‌های بالاتر از ارزش‌گذاری شده‌اند. اگر alt.xyz قیمت بالایی اعلام کند، معامله‌گران به HotRips می‌فروشند؛ اگر قیمت پایینی اعلام کند، معامله‌گران نمی‌فروشند، در eBay فهرست می‌کنند، آن‌ها را نگه می‌دارند یا به کسی نزدیک می‌فروشند که با قیمت‌های واقعی معامله می‌کند. HotRips هرگز آن کارت را نخواهد دید. بنابراین، موجودی 100,000 دلاری که به HotRips می‌رسد، نمونه‌ای از بازار نیست، بلکه نمونه‌ای از کارت‌هایی است که به دلیل برچسب‌های نادرست «به نفع معامله‌گران» هستند. داده‌ها حتی قبل از اینکه HotRips صفحه گسترده را باز کند، دچار سوگیری هستند. میانگین‌گیری از کل مجموعه، این دستگاه به طور ساختاری به سمت برآورد بیش از حد تمایل دارد. هیچ‌کس تقلب نمی‌کند؛ فقط فیلتر در ورودی فقط کارت‌های با ارزش بالا را راه می‌دهد.

HotRips کارت‌های دریافتی به قیمت 3600 دلار را به بسته دیجیتال با قیمت alt.xyz 4000 دلار می‌برد. نه هر کارت به این اندازه اشتباه است، اما وقتی با هم ترکیب می‌شوند، ارزش مورد انتظار تبلیغ شده بسته 55 دلار ممکن است در قیمت‌های واقعی بازار تنها 50 دلار باشد. HotRips حتی ممکن است قصد تقلب نداشته باشد؛ فقط در حال پیروی از برچسب‌های قیمت خارجی است.

اضافه کردن انتخاب‌های کاربر به این ترکیب. اگر کاربر آن کارت 4000 دلاری را بکشد، پلتفرم 3600 دلار برای خرید مجدد پیشنهاد می‌دهد و کاربر قطعاً خرید مجدد را انتخاب خواهد کرد زیرا قیمت واقعی بازار 3500 دلار است. کاربر حتی ممکن است بسیار راضی باشد: یک بسته 50 دلاری به 3600 دلار تبدیل می‌شود. اما آن‌ها متوجه نخواهند شد که ارزش مورد انتظار کاذب یک مالیات نامرئی است که بر روی هر بسته‌ای که می‌کشند، وضع می‌شود. این خشونت ظریف است: هیچ‌کس مورد سرقت قرار نمی‌گیرد، اما همه پرداخت می‌کنند.

اگر یک کارت زیر قیمت‌گذاری شده باشد، کاربران آن را نگه می‌دارند. به عنوان مثال، یک کارت 4000 دلاری که در دستگاه به قیمت 3500 دلار قیمت‌گذاری شده و قیمت خرید مجدد آن 3150 دلار است. کاربران احساس می‌کنند که این کارت زیر قیمت‌گذاری شده است، تصمیم به نگه‌داشتن آن می‌گیرند، آن را برای کالاهای فیزیکی بازخرید می‌کنند و سپس آن را در eBay با قیمتی بسیار بالاتر از 3150 دلار می‌فروشند. با گذشت زمان، کارت‌های زیر قیمت‌گذاری شده برداشته می‌شوند، کارت‌های بالای قیمت به فروش می‌رسند و به مجموعه برمی‌گردند و این باعث می‌شود که ارزش مورد انتظار دستگاه بالا باشد.

تنها راه این است که هر کارت را در دستگاه به دقت قیمت‌گذاری کنید. Collector Crypt 14 ماه را صرف ساخت یک اوراکل قیمت‌گذاری برای کارت‌های Pokémon و One Piece کرده است و در مرحله بعد به کارت‌های ورزشی می‌پردازد. آن‌ها این سیستم را با alt.xyz و cardladder در طولانی‌مدت مقایسه می‌کنند و انحراف استاندارد بین آخرین قیمت پیش‌بینی شده هر کارت و قیمت معامله واقعی بعدی را اندازه‌گیری می‌کنند، با نرخ خطای حدود 30% کمتر از بهترین گزینه موجود. حتی با 30% برتری در دقت، هر کارت هنوز نیاز به بررسی دستی پس از ضرب و قیمت‌گذاری دارد. این به این دلیل نیست که آن‌ها به مدل اعتماد ندارند، بلکه به این دلیل است که ترکیب ورودی دستی با مدل نتایج بهتری به همراه دارد؛ اصلاحات دستی همچنین به داده‌های آموزشی تبدیل می‌شود و پیش‌بینی بعدی را دقیق‌تر می‌کند.

این همچنین به این معنی است که وب‌سایت‌های شخص ثالث که ارزش مورد انتظار را پیگیری کرده و پلتفرم‌ها را بر اساس «بهترین ارزش مورد انتظار در هر بسته» رتبه‌بندی می‌کنند، اطلاعات کلیدی را از دست می‌دهند. آن‌ها به ارزش مورد انتظار و قیمت‌های کارت گزارش شده توسط پلتفرم تکیه می‌کنند. نویسنده بیان می‌کند که استفاده از اوراکل قیمت‌گذاری آن‌ها برای اجرای سایر پلتفرم‌ها می‌تواند تأیید کند که اکثر رقبای (نه همه) قیمت‌های کارت را 10% تا 20% بیش از حد برآورد کرده‌اند. این لزوماً کارت‌های برتر در صفحه اصلی نیستند، بلکه کارت‌های عادی هستند که 99% از کشش‌های کاربران را تشکیل می‌دهند و در صفحات دو و بعدی یافت می‌شوند.

عنصر چهارم: حمل و نقل و خدمات مشتری

عنصر چهارم به زنجیره مربوط نمی‌شود؛ بلکه به افراد و خدمات مربوط می‌شود و همچنین چیزی است که هیچ‌کس درباره آن مقاله‌ای نمی‌نویسد.

در ایالات متحده و اکثر کشورهای توسعه‌یافته، معیار برای تأمین نیازهای تجارت الکترونیک توسط آمازون افزایش یافته است: سفارشات ثبت شده در صبح می‌توانند تا بعدازظهر به درب منزل تحویل داده شوند؛ اگر اقلام آسیب دیده یا نادرست باشند، بدون سوال بازگشت و تعویض پذیرفته می‌شود. کاربرانی که کارت جمع‌آوری می‌کنند نیز چیزهایی را در آمازون خریداری می‌کنند و به طور طبیعی این استاندارد را به پلتفرم‌های کارت اعمال می‌کنند.

وضعیت فعلی دایره جمع‌آوری کارت این است: حمل و نقل کند، تقلب، خدمات مشتری غیر پاسخگو و حمل و نقل آسیب‌دیده. همه به نوعی به این وضعیت عادت کرده‌اند؛ بدترین قسمت این است که آن‌ها واقعاً به آن عادت کرده‌اند. کاربران یک جعبه کارت خرد شده را باز می‌کنند و فقط شانه‌هایشان را بالا می‌اندازند؛ این انتظاری است که آن‌ها آموزش دیده‌اند. Collector Crypt با OmniVault همکاری می‌کند تا تجربه بازخرید را بهبود بخشد؛ تیم خدمات مشتری شامل Discord، ایمیل و ربات‌های چت هوش مصنوعی است که توسط افراد واقعی که می‌توانند مشکلات را حل کنند، پشتیبانی می‌شود.

تجربه خدمات مشتری و تأمین نیز بخشی از اصطکاک است. کاربران پول واقعی را برای مجموعه‌ها خرج می‌کنند و باید در زمان بروز مشکلات به طور جدی با آن‌ها برخورد شود. اگر پلتفرم جعبه‌ای را ارسال کند که ادعا می‌کند «مهر و موم شده» است اما به وضوح دوباره مهر و موم شده است، پلتفرم باید مسئولیت را بپذیرد و نمی‌تواند از دلایل گمرکی یا مشابه به عنوان عذر استفاده کند. اگر کاربران جعبه‌های کارت خرد شده یا پوسته‌های درجه‌بندی شکسته دریافت کنند، باید بتوانند بدون سوال آن‌ها را بازگردانند یا تعویض کنند، زیرا آن‌ها آن‌ها را بسته‌بندی نکرده‌اند.

بنابراین، بهتر است که پلتفرم خزانه را در اختیار داشته باشد؛ حداقل باید شماره تلفن مدیر خزانه را داشته باشد. وقتی مشکلاتی پیش می‌آید، پلتفرم می‌تواند با مدیر خزانه تماس بگیرد و بداند که چگونه در عرض چند دقیقه به کاربران عصبانی پاسخ دهد. کاربران یک تیکت پر می‌کنند، سه روز بعد یک پاسخ خودکار دریافت می‌کنند و سپس هفته‌ها منتظر می‌مانند تا پلتفرم «تحقیق» کند—این به عنوان خدمات مشتری حساب نمی‌شود؛ این فقط یک تأخیر است. «ما پیگیری خواهیم کرد» یک به‌روزرسانی وضعیت نیست؛ این آغاز غرق شدن تیکت در فراموشی است.

توماس اعتراف می‌کند که خدمات مشتری هنوز به کمال نرسیده و هرگز به آن نخواهد رسید. آنچه می‌توان انجام داد، ایجاد فرهنگی است که فرآیند بهبود مستمر را شکل می‌دهد و پذیرفتن اینکه این کار هرگز پایانی ندارد. مدیر خزانه در Collector Crypt قبلاً مدیر انبار آمازون بوده است؛ او می‌داند که استانداردها باید در کجا تعیین شوند زیرا او روزگاری شخصی بوده که این استاندارد را از دیگران خواسته است.

چهار عنصر نمی‌توانند یکدیگر را جبران کنند

توماس ادعا می‌کند که دیده است رقبای خود با این جنبه‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. چهار عنصر نمی‌توانند یکدیگر را جبران کنند: تا زمانی که یک بخش با مشکلی مواجه باشد، کل کسب‌وکار شکست خواهد خورد.

عدم افشای فهرست کامل کارت، VRF را بی‌معنا می‌کند: اگر شما آنچه در استخر است را افشا نکنید، مهم نیست که اثبات تصادفی چقدر زیبا باشد، نمی‌تواند تأیید کند که آیا کارت کشیده شده از استخر افشا شده است یا خیر. داشتن VRF و فهرست کامل کارت اما استفاده از قیمت‌گذاری تنبل از طرف سوم نیز شکست خواهد خورد: تصادفی بودن و موجودی شفاف هستند، اما ارزش مورد انتظار کاذب است و پولی که کاربران پرداخت می‌کنند با ارزشی که دریافت می‌کنند مطابقت ندارد.

داشتن فهرست کامل کارت بدون VRF مستقیم‌تر است: فهرست کارت واقعی است، اما فرآیند کشیدن نمی‌تواند تأیید شود؛ پلتفرم ادعا می‌کند که هر کارتی که کشیده شود، همان کارت کشیده شده است. حتی اگر سه جنبه اول به خوبی انجام شوند، اگر کارت‌ها شش هفته بعد در یک پاکت حبابی خرد شده برسند، کاربران به اثبات شما اهمیتی نخواهند داد. مهم نیست که چقدر اثبات کامل باشد، اگر تجربه بد باشد، کسب‌وکار همچنان نمی‌تواند افراد را حفظ کند.