میلیاردرهای ارز دیجیتال ۱۰۰ میلیون دلار هزینه می‌کنند تا سیاست بریتانیا را تغییر دهند

دو میلیاردر کم‌حاشیه ارز دیجیتال به حزب اصلاحات بریتانیا به رهبری نایجل فاراژ ۱۰۰ میلیون دلار اهدا کردند و ممکن است سیستم سیاسی فعلی بریتانیا به‌طور دائمی تغییر کند.

نویسنده: دیوید سگال، نیویورک تایمز

ترجمه: لافی، اخبار پیش‌بینی

برای یک رهبر مردمی که به‌طور مکرر به بارها می‌رود و سیگار می‌کشد، دوستان نایجل فاراژ، رهبر حزب اصلاحات، واقعاً زیاد هستند و همه آن‌ها میلیاردرند. دو نفر از آن‌ها به‌طور مداوم به او و حزبش مبالغ هنگفتی اهدا می‌کنند.

این مبلغ اهدا شده به‌قدری زیاد است که به یک رسوایی سیاسی در بریتانیا در سال جاری تبدیل شده است. رسانه‌های بریتانیایی به‌طور خاص به فاراژ توجه زیادی دارند و با افشای اطلاعات مربوطه، این موضوع به یک کمدی سیاه مناسب برای نتفلیکس تبدیل شده است: شخصیت‌های اصلی دو میلیاردر کم‌حرف و مخفی و یک سیاستمدار پوپولیست با کت و شلوار راه‌راه هستند.

این سیاستمدار کسی نیست جز فاراژ ۶۲ ساله. او شخصیتی برون‌گرا و جنجالی دارد و با ترویج برگزیت در بریتانیا به شهرت رسید. او تمایل شدیدی به ملی‌گرایی دارد و ادعا کرده است که تأخیر دو ساعته در یک تجمع به دلیل ترافیک ناشی از خارجی‌ها بوده است. همچنین، او به ثروت به‌طرزی شدید تمایل دارد که تقریباً به اندازه عشقش به ملی‌گرایی است. در سال ۲۰۲۳، او در یک برنامه واقع‌نما به نام «من یک سلبریتی هستم... مرا بیرون ببرید!» شرکت کرد و ۱.۸۶ میلیون دلار پاداش گرفت و در نهایت مقام سوم را کسب کرد. او همچنین به‌عنوان سفیر برند با حقوق بالا برای فروشنده طلا در لندن، Direct Bullion، فعالیت می‌کند.

نایجل فاراژ، رهبر حزب اصلاحات بریتانیا

اما این درآمدها در مقایسه با یک مبلغ کلان در آوریل ۲۰۲۴ ناچیز به نظر می‌رسند. در آن زمان، او به‌عنوان یک فرد عادی برای حزب تبلیغ کرد و ۶.۳ میلیون دلار دریافت کرد. فاراژ بعداً توضیح داد که این پول از یک سرمایه‌گذار ارز دیجیتال بریتانیایی به نام کریستوفر هاربرن آمده است که مدت‌هاست در تایلند زندگی می‌کند و در آنجا به نام چاکریت ساکونکریت شناخته می‌شود و این مبلغ «هدیه بدون قید و شرط» بوده است. هاربرن در آوریل در مصاحبه‌ای با «دیلی تلگراف» گفت که این اهدا «بدون هیچ انتظاری» بوده است.

این موضوع باعث ایجاد سوالات زیادی شده است. «ساندی تایمز» تخمین زده است که ثروت کریستوفر هاربرن حدود ۲۴ میلیارد دلار است و بخش عمده‌ای از ثروت او ناشی از یک سرمایه‌گذاری دقیق در صادرکننده استیبل‌کوین USDT، یعنی Tether است. در ژوئن همان سال، کریستوفر هاربرن با رئیس بانک مرکزی بریتانیا ملاقات کرد و از او خواست که پروژه ارز دیجیتال بریتانیایی، Britcoin، را متوقف کند.

کریستوفر هاربرن، میلیاردر و سهام‌دار Tether

اگر Britcoin به‌طور رسمی منتشر شود، به‌طور مستقیم با Tether رقابت خواهد کرد. بنابراین، این سوال پیش می‌آید که آیا این اهداهای کلان به‌دلیل تبادل منافع بوده است.

در حال حاضر، دفتر کمیسر استانداردهای پارلمانی در حال تحقیق درباره فاراژ است، زیرا او این اهدا ۵ میلیون پوندی از کریستوفر هاربرن را اعلام نکرده است. فاراژ به‌طور قاطع ادعا می‌کند که هیچ رفتار نادرستی نداشته است. اما این اهدا تنها آغاز مشکلات اوست.

اوایل سپتامبر، کانال چهار ویدئویی از یک ضبط مخفی منتشر کرد که در آن فاراژ و چند مقام ارشد حزب اصلاحات به‌نظر می‌رسید در حال بحث درباره چگونگی دور زدن قوانین بریتانیا در مورد اهداهای انتخاباتی از خارج هستند. در یکی از ویدئوها، فاراژ در حال نوشیدن شراب و خوردن صدف، به یک نظرسنجی که گفته می‌شود توسط یک میلیاردر آمریکایی تأمین مالی شده است، تمجید می‌کند. چند روز بعد، پلیس متروپولیتن لندن تحقیقاتی را آغاز کرد تا بررسی کند آیا تخلفی در قوانین انتخاباتی وجود دارد یا خیر.

یک منبع داخلی حزب اصلاحات به بی‌بی‌سی گفت که این حزب به‌نظر «کمی شبیه یک کشتی دزدان دریایی» می‌آید. اگر این مشکل باشد، یک حامی وفادار راه‌حلی خاص پیدا کرده است: سرمایه‌گذاری بیشتر.

در ۱۱ سپتامبر، خبر منتشر شد که یک میلیاردر ارز دیجیتال دیگر به نام بن دلو، که خود را «ریاضی‌دان افراطی» می‌نامد، به حزب اصلاحات ۴۸.۷ میلیون دلار اهدا کرده است که بزرگ‌ترین اهدا در تاریخ بریتانیا به‌حساب می‌آید. او در مقاله‌ای در «دیلی تلگراف» توضیح داد که امیدوار است به حزب اصلاحات کمک کند تا به یک حزب قابل اعتماد با توانایی حکمرانی تبدیل شود.

کریستوفر هاربرن به‌وضوح نمی‌خواست از دلو عقب بماند. روز بعد، او نیز ۴۸.۷ میلیون دلار به حزب اصلاحات اهدا کرد.

«حس رقابت من باعث شد که من این اهدا را انجام دهم و من هم این کار را کردم.» کریستوفر هاربرن همچنین در مقاله‌ای در «دیلی تلگراف» نوشت.

این سری از اهداها در بریتانیا جنجال به‌پا کرد. بریتانیا مانند ایالات متحده کمیته‌های سیاسی فوق‌العاده (SPAC) ندارد و احزاب تنها می‌توانند مبالغ محدودی از منابع عمومی برای کارهای پارلمانی و تحقیق در سیاست دریافت کنند و هزینه‌های کمپین انتخاباتی در این محدوده نیست. در مقایسه با ایالات متحده، کل حجم مالی سیستم سیاسی بریتانیا همیشه بسیار محدود بوده است. سم پاور، مدرس تحقیق در مورد تأمین مالی سیاسی و فساد در دانشگاه بریستول، توضیح داد: در آخرین انتخابات بریتانیا، مجموع هزینه‌های انتخاباتی تمام احزاب در حوزه‌های انتخابیه فقط ۱۲۵ میلیون دلار بود.

این مبلغ تقریباً معادل هزینه یک انتخابات سنا در ایالت مونتانا در ایالات متحده در سال ۲۰۲۴ است.

«ما شاهد هستیم که الگوی تأمین مالی سیاسی بریتانیا به‌طور فزاینده‌ای آمریکایی می‌شود و این سیستم در نظر ما یک نمونه منفی است.» دکتر سم پاور گفت، «این فقط مشکل حزب اصلاحات نیست، بلکه یک مشکل در سطح کل سیستم است. این موضوع همچنین باعث می‌شود که همه به این فکر کنند: آیا واقعاً این مسیری است که ما می‌خواهیم دموکراسی بریتانیا پیش برود؟»

در عرض دو روز، مبالغ هنگفتی به حزب اصلاحات سرازیر شد و به‌طور کامل ساختار مالی سیاست بریتانیا را تغییر داد. این مبالغ تقریباً به‌طور کامل از ثروت‌های پنهان انباشته‌شده در خارج تأمین شده است و اندازه اهداکنندگان به‌اندازه‌ای کوچک است که می‌توانند در یک کابین تلفن جا شوند.

«بسیار مقرون به صرفه»

تنها سیاست بریتانیا نیست که در حال بازسازی توسط سرمایه‌داران ارز دیجیتال است. در ایالات متحده، شرکت‌های ارز دیجیتال و میلیاردرهای پشت آن‌ها به یک نیروی جدید قدرتمند تبدیل شده‌اند که از نامزدهای دو حزب حمایت می‌کنند که به دنبال سیاست‌های نظارتی دوستانه برای صنعت هستند. ترامپ قبلاً ارز دیجیتال را به‌عنوان «بسیار ناپایدار و بی‌پایه» مورد انتقاد قرار داده بود، اما اکنون موضع او به‌طور کامل تغییر کرده است. در اولین سال دوره دوم خود، کسب‌وکار ارز دیجیتال خانواده‌اش بیش از ۱.۴ میلیارد دلار درآمد کسب کرد که بخش بزرگی از آن از TRUMP Meme Coin ناشی می‌شود.

نماینده فاراژ از مصاحبه با این مقاله امتناع کرد و بن دلو و کریستوفر هاربرن نیز تمایلی به مصاحبه نداشتند. فاراژ همیشه خود را به‌عنوان ترامپ در کنار تمساح‌ها معرفی کرده است، به‌عنوان یک مبارز در برابر مالیات‌های سنتی، سیاستمداران محافظه‌کار و رسانه‌های اصلی.

به‌نظر می‌رسد او نباید حامی ارز دیجیتال باشد. او به شدت به مرزها اهمیت می‌دهد، اما دارایی‌های دیجیتال به‌طور خاص به محدودیت‌های مرزی بی‌توجه هستند. همچنین یک نکته متناقض وجود دارد: او به Tether که در السالوادور مستقر است، علاقه دارد و نه به ارز دیجیتال بریتانیایی که به‌طور محلی راه‌اندازی شده و نامش «Brit» است.

اما ارز دیجیتال با شخصیت او همخوانی دارد: یک فرد بی‌پروا و دشمن نظام. این تصویر از دوران کودکی او در روستای کنت شکل گرفته است. پدرش یک کارگزار سهام الکلی بود که در ۵ سالگی فاراژ خانواده را ترک کرد.

نویسنده کتاب «یک حزب دیگر: زندگی انقلابی نایجل فاراژ» مایکل کریک می‌گوید: فاراژ به دانشگاه نرفته و بیش از ۲۰ سال به‌عنوان نماینده پارلمان اروپا فعالیت کرده است. این شغل حقوق خوبی دارد، اما درآمدش به‌هیچ‌وجه با صنعت مالی قابل مقایسه نیست.

«او واقعاً به همه چیزهایی که ثروت به ارمغان می‌آورد، آرزو دارد،» مایکل کریک گفت، «در عین حال، او از اینکه تمام زندگی‌اش را صرف سیاست کرده، ناراضی است.»

در چند ماه گذشته، یک الگوی ثابت ظهور کرده است: هر زمان که فاراژ سیاست و پول را در هم می‌آمیزد، بحران‌های روابط عمومی به‌دنبال آن می‌آید. پس از اینکه کمیسر پارلمانی تحقیقاتی را درباره اهدا ۵ میلیون پوندی کریستوفر هاربرن آغاز کرد، فاراژ به‌سرعت از سمت خود به‌عنوان نماینده حوزه انتخابیه کلارکستون استعفا داد و سپس اعلام کرد که دوباره برای همان کرسی نامزد خواهد شد.

او در بیانیه ویدیویی خود گفت: «مردم کلارکستون می‌توانند از من حمایت کنند یا از نظام حمایت کنند.»

واکنش نظام به این موضوع سرد بود. احزاب اصلی هیچ نامزدی را معرفی نکردند و تنها رقیب واقعی فاراژ Count Binface بود، یک کمدین که با سطل زباله بر سرش و ادعای اینکه از کهکشان آمده، شناخته می‌شود.

با اینکه فاراژ به‌راحتی پیروز شد، اما این نمایش تابستانی به شدت بر حمایت از حزب اصلاحات تأثیر گذاشت. بلافاصله پس از آن، کانال چهار ویدئویی را منتشر کرد که توسط آژانس تحقیقاتی Verbatim تهیه شده بود. در این ویدئو، یک بازیگر به‌عنوان اهداکننده آمریکایی ظاهر می‌شود و با فاراژ درباره نظرسنجی‌هایی که برای اندازه‌گیری حمایت احزاب بریتانیایی استفاده می‌شود، صحبت می‌کند. کانال چهار ادعا کرد که این نظرسنجی توسط حزب اصلاحات سفارش داده شده، اما تأمین مالی آن از یک شرکت آمریکایی بوده است. اگر این نظرسنجی بخشی از پروژه‌های تأمین مالی خارجی حزب باشد، ممکن است قوانین اهداهای سیاسی بریتانیا را نقض کند.

فاراژ این نظرسنجی را این‌گونه توصیف کرد: «عالی است، بسیار مقرون به صرفه است.»

سپس او توضیح داد که در آن زمان به‌طور جدی به این مکالمه گوش نمی‌داد. پس از پخش برنامه، دو دستیار ارشد استعفا دادند. حزب اصلاحات هرگونه تخلف را رد کرد و تحقیقات داخلی حزب تأیید کرد که این نظرسنجی به‌طور شخصی توسط دستیاران سفارش داده شده و نه به‌عنوان عمل حزب.

اندی برنهام

پس از این جنجال انتخاباتی و گزارش کانال چهار، حمایت از حزب اصلاحات شروع به کاهش کرد. اندی برنهام، شهردار پیشین منچستر بزرگ، به‌عنوان نخست‌وزیر منصوب شد و حمایت حزب کارگر نیز افزایش یافت.

بنابراین، زمان ورود این مبلغ نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار به‌طور مناسب بود و توجه رسانه‌ها از «حزب اصلاحات دچار آسیب شده» به «حزب اصلاحات با منابع مالی قوی» تغییر کرد.

این مبلغ ناگهانی همچنین خطراتی را به همراه دارد. فاراژ ادعا می‌کند که این حزب نماینده صدای «مردم عادی» است، اما این دو میلیاردر که حزب را تأمین مالی می‌کنند، هیچ ارتباطی با مردم عادی ندارند.

این دو نفر بیشتر عمر حرفه‌ای خود را در خارج گذرانده‌اند، اما بن دلو می‌گوید که او به‌طور خاص به بریتانیا برگشته است تا بدون محدودیت به حزب اصلاحات کمک کند. بن حبیب، معاون سابق حزب اصلاحات و اکنون منتقد فاراژ، می‌گوید که خوش‌آمدگویی به میلیاردرهای خارجی هیچ تفاوتی با خوش‌آمدگویی به مهاجران ندارد.

«سیاست‌های فاراژ، به جز موارد مربوط به ارز دیجیتال، تقریباً هیچ تأثیری بر این دو نفر نخواهد داشت.» بن حبیب گفت، «اما آن‌ها در حال شکل‌دهی به سیاست بریتانیا و نحوه حکمرانی کشور هستند و من فکر می‌کنم این بسیار ناسالم است.»

«می‌توانم پولم را برای خرید فراری خرج کنم»

کریستوفر هاربرن و بن دلو قدرتی دارند که می‌تواند سیاست را متزلزل کند، اما خودشان به‌ندرت در دید عموم ظاهر می‌شوند.

اطلاعات عمومی درباره کریستوفر هاربرون عمدتاً از شکایت افترا او در سال 2024 ناشی می‌شود. او از روزنامه وال استریت ژورنال به خاطر گزارشی که به طور نادرست به او نسبت داده که در فعالیت‌های فریب‌دهنده بانک‌ها در شرکت‌های رمزنگاری دخالت داشته، شکایت کرده است. او قبلاً مشاور مکینزی بود و در دهه 90 به تایلند نقل مکان کرد و کسب و کار سوخت هوایی را تأسیس کرد.

منشأ بیشتر ثروت او به یک فاجعه برمی‌گردد که در نهایت منجر به ثروت کلانی شد. در سال 2016، صرافی بزرگ رمزنگاری Bitfinex مورد حمله هکرها قرار گرفت، در حالی که کریستوفر هاربرون در حال معامله در این پلتفرم بود. این پلتفرم به کاربران آسیب‌دیده توکن‌های BFX به ارزش دلار ارائه داد، که بیشتر دارندگان تصمیم به فروش آن‌ها گرفتند، اما کریستوفر هاربرون فرصتی را دید و به مقدار زیادی خرید. او سپس توکن‌ها را به سهام تبدیل کرد و پس از یک سری معاملات، حدود 12 درصد از سهام Tether را به دست آورد.

امروزه ارزش Tether به 183 میلیارد دلار رسیده و کریستوفر هاربرون حدود 12 درصد از آن را در اختیار دارد. در این پرونده شکایت افترا، کریستوفر هاربرون بیان کرده است که هرگز در Tether هیچ سمت مدیریتی نداشته است.

"او فقط در زمان مناسب در مرکز یک کسب و کار بزرگ قرار گرفت." کارول الکساندر، استاد مالی دانشگاه ساسکس، اظهار نظر کرد، "این کار ریسک بسیار بالایی دارد و نتیجه می‌توانست کاملاً متفاوت باشد."

کریستوفر هاربرون تقریباً از رسانه‌های اجتماعی استفاده نمی‌کند و هرگز مصاحبه‌های طولانی یا پادکست‌ها را نپذیرفته است. چندین قطعه صوتی موجود، از یک سخنرانی او در محل تعطیلاتش در کامالا، تایلند، به دست آمده است.

"در کامالا، ما تلاش می‌کنیم به هر بازدیدکننده کمک کنیم و هر بار که می‌آیند، تغییر کوچکی ایجاد کنیم." او در کنار میز نشسته، با پیراهنی آرام و با لحن بسیار ملایم گفت، "فقط کافی است یک چیز کوچک را تغییر دهیم."

این آرامش تنها پس از ورود کریستوفر هاربرون به میانسالی به دست آمده است. گاردین به یک ویدیو اشاره می‌کند: او در سخنرانی‌اش در کامالا اشاره کرد که در 40 سالگی، روزانه 18 ساعت کار می‌کرد و با شکلات و بیسکویت انرژی خود را تأمین می‌کرد. در حدود همان زمان، یک هواپیمای دو نفره که او رانندگی می‌کرد، در باغ یک زوج در همپشایر، انگلستان سقوط کرد و خوشبختانه صاحب‌خانه آسیب ندید.

موضع سیاسی او به سادگی قابل طبقه‌بندی نیست. او در مقالاتش به ندرت به مسائل مرزی یا مهاجرت اشاره می‌کند. او می‌گوید که عمدتاً نگران هوش مصنوعی، جنگ هسته‌ای و تغییرات اقلیمی است. در مورد آن کمک 5 میلیون پوندی، او می‌گوید که این موضوع به سال 2019 برمی‌گردد، زمانی که یک معترض در محل کمپین نیوکاسل، یک شیر موز به فاراژ پرتاب کرد.

این حمله او را مصمم کرد: "نه تنها اکنون، بلکه در تمام عمرم باید امنیت نایجل را تأمین کنم." پس از افشای این کمک، فاراژ در برنامه رادیویی از او درباره استفاده از این پول سؤال شد و با کمی خشم به مجری پاسخ داد: "آیا نمی‌توانم آن را برای خرید یک فراری خرج کنم؟"

"خوشحالم که ننگ را پاک می‌کنم"

بن دلو، میلیاردر رمزنگاری، یکی از بنیان‌گذاران BitMEX

بن دلو در آکسفورد بزرگ شد و در دوران ابتدایی از سه مدرسه اخراج شد، یکی از دلایل آن تخریب سرویس بهداشتی معلم بود. در 11 سالگی، او به سندروم آسپرگر مبتلا شد و گفت که این موضوع فهم نشانه‌های اجتماعی را برایش دشوار کرده است؛ برخی نیز معتقدند که او فقط دوست دارد شوخی‌های بدی انجام دهد. در سال 2005، او از آکسفورد فارغ‌التحصیل شد و در یک مهمانی رسمی، زیر لباس رسمی‌اش لباس غواصی پوشید. قوانین فقط لباس رسمی را الزامی کرده بودند و جزئیات بیشتری را مشخص نکرده بودند.

رسانه‌های بریتانیایی او را به عنوان جوان‌ترین میلیاردر خودساخته بریتانیا می‌شناسند. محاسبه دقیق دارایی خالص او دشوار است و در مسیر ثروتمند شدن با شکست‌های عمومی بزرگی مواجه شده است.

او پس از پیوستن به JPMorgan در هنگ کنگ، در سال 2014 صرافی مشتقات رمزنگاری BitMEX را تأسیس کرد. شش سال بعد، مقامات آمریکایی BitMEX را به خاطر عدم ایجاد سیستم‌های مناسب ضد پولشویی و شناسایی هویت کاربران متهم کردند. در فوریه 2022، بن دلو به یک جرم نقض قانون محرمانه بانکی اعتراف کرد و موافقت کرد که 10 میلیون دلار جریمه پرداخت کند. چهار ماه بعد، او به 30 ماه حبس تعلیقی محکوم شد.

در مارس 2025، رئیس‌جمهور ترامپ عفو کامل برای او صادر کرد.

"امروز، یک بی‌عدالتی قانونی اصلاح شد." بن دلو در بیانیه‌ای نوشت، "خوشحالم که ننگ را پاک می‌کنم و بار محکومیت نادرست را از دوش خود برمی‌دارم و به زندگی و کارهای خیریه ادامه می‌دهم."

پس از دریافت عفو، بن دلو شروع به اهداهای بزرگ خیریه کرد. گزارش‌ها حاکی از آن است که او بیش از 100 میلیون دلار برای پروژه‌های خیریه مختلف هزینه کرده است، از جمله تحقیقات در زمینه اوتیسم و دانشگاه آکسفورد. پروژه‌ای که بیشترین توجه را به خود جلب کرده، به نام The Sanctuary است که در یک ساختمان نئوگوتیک نزدیک کلیسای وستمینستر واقع شده و بین فضای کار مشترک و باشگاه خصوصی قرار دارد. درب ورودی هیچ علامتی ندارد و اعضا ملزم به عدم عکاسی از داخل هستند.

هری شاکمن از سازمان تحقیقاتی Hope Not Hate این مکان را بررسی کرده و توصیف کرده است: "مبل‌های چرمی چسترفیلد، تابلوی قدیمی با صحنه‌های قرون وسطایی، شامپاین، تخم‌مرغ‌های فابرژه و یک نمونه پنگوئن. همچنین نقشه‌ای از جزیره سنت هلن در آنجا وجود دارد، جایی که ناپلئون به آن تبعید شد."

The Sanctuary به طور منظم رویدادهایی را برگزار می‌کند و از پژوهشگران، پادکست‌سازان و سیاستمداران راست‌گرا که مخالف "فرهنگ بیداری" هستند، دعوت می‌کند. سیاستمداران حاضر شامل روپر لو، بنیان‌گذار حزب احیای بریتانیا هستند که نسبت به حزب اصلاح‌طلب، مواضع تندتری دارد.

در مورد بن دلو، روپر لو در مصاحبه تلفنی گفت: "من فکر می‌کنم او نگران جهت‌گیری بریتانیا است و در تلاش است تا با بهترین روش‌هایی که می‌شناسد، اوضاع را تغییر دهد. من فکر می‌کنم او فرد بسیار خوبی است."

بن دلو در مقالاتش اعلام کرده است که "از صنعت رمزنگاری خارج شده است" و اهداهایش برای کسب ثروت بیشتر نیست. او واقعاً نگران از بین بردن سیاسی درست‌کاری است. او قبلاً سیاسی درست‌کاری را به عنوان "یک ایدئولوژی توتالیتر که در حال خفه کردن جامعه ما است" توصیف کرده است.

حزب اصلاح‌طلب، به نظر او، تنها حزبی است که می‌تواند با این دشمن نامرئی مقابله کند. بن دلو حزب اصلاح‌طلب را به یک استارتاپ تشبیه می‌کند که با احزاب قدیمی که صدها سال است وجود دارند، رقابت می‌کند.

"یکی از دلایل اینکه احزاب قدیمی اینقدر مدت دوام آورده‌اند، بالا بردن هزینه‌های چالش برای آن‌ها است." او نوشت، "من می‌خواهم شاهد یک رقابت عادلانه باشم و یک صحنه رقابتی عادلانه داشته باشم."

"بازار به طور کلی این موضوع را هضم کرده است"

امروز، ترازوی قدرت ممکن است به سمت دیگر متمایل شده باشد. حزب اصلاح‌طلب برنامه‌ریزی کرده است که در مناطق هدف ملی، حداکثر 400 مدیر کمپین استخدام کند. فاراژ همچنین اعلام کرده است که می‌خواهد "قوی‌ترین تیم تحقیق و سیاست در تاریخ سیاست بریتانیا" را بسازد.

شرط این است که حزب اصلاح‌طلب بتواند این کمک مالی را حفظ کند.

در مارس امسال، حزب کارگر لایحه‌ای را معرفی کرد که قصد دارد برای شهروندان بریتانیایی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند یا به تازگی به کشور بازگشته‌اند، سقف کمک‌های سیاسی تعیین کند، که هر سال به 100 هزار پوند محدود می‌شود. این لایحه از 25 مارس به طور معکوس اجرا خواهد شد و در صورت تصویب، منجر به بازپس‌گیری گسترده وجوه خواهد شد. اگر بن دلو و کریستوفر هاربرون قبل از این مهلت در خارج از کشور ساکن شوند، حزب اصلاح‌طلب ممکن است مجبور شود تقریباً تمام مبلغ 72 میلیون پوندی کمک را بازگرداند.

بنابراین، محل سکونت آن‌ها اکنون موضوعی بسیار مورد توجه در بریتانیا است.

ریچارد تیس، معاون رئیس حزب اصلاح‌طلب در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی گفت: "ما تأیید می‌کنیم که چه در قوانین فعلی و چه در لایحه پیشنهادی، آن‌ها کاملاً مطابقت دارند."

این لایحه انتظار می‌رود در ماه‌های آینده در مجلس اعیان مورد بررسی قرار گیرد، اما سرنوشت نهایی این کمک مالی رمزنگاری به احتمال زیاد به دادگاه سپرده خواهد شد. چه برنده شوند و چه بازنده، فاراژ موقعیت خود را به عنوان رهبر اصلی پوپولیسم بریتانیا تقویت خواهد کرد و به نماینده جنبش ملی‌گرایی که در اروپا در حال گسترش است، تبدیل خواهد شد.

و او ممکن است نیاز داشته باشد که دوباره در انتخابات حوزه انتخابیه کلارکستون شرکت کند. گزارش‌ها حاکی از آن است که گزارش تحقیق کمیسر پارلمان به زودی منتشر خواهد شد و اگر نتیجه به ضرر او باشد، درخواست عزل او آغاز خواهد شد. فاراژ باید برای بار سوم برای همان کرسی انتخاباتی شرکت کند. اگر پیروز شود، وظیفه دشواری در پیش خواهد داشت: متقاعد کردن تمام رأی‌دهندگان بریتانیا که او و حزب اصلاح‌طلب آماده حکومت هستند.

"بدون شک، این رسوایی‌ها به تصویر او آسیب زده‌اند." آلاستیر کمپبل، مجری پادکست و سخنگوی سابق نخست‌وزیر بلر گفت، "اما او امیدوار است که بتواند مانند ترامپ عمل کند: مردم به طور ضمنی قبول کرده‌اند که چنین مسائلی وجود دارد. مردم فکر می‌کنند، 'بله، نایجل همین‌طور است، اما راستش را بگویید، همه سیاستمداران پاک نیستند.'