نگهداری ارزهای دیجیتال وارد نیمه دوم می‌شود: از «نگهداری دارایی» به «مدیریت دارایی»

نگهداری تنها بلیط ورود است: بانک‌های اعتماد ارزهای دیجیتال برای ایستگاه بعدی رقابت می‌کنند.

نویسنده: Tiger Research

ترجمه: AididiaoJP، Foresight News

نگهداری ارزهای دیجیتال وارد نیمه دوم می‌شود: از «نگهداری دارایی» به «مدیریت دارایی»

در سال گذشته، بازار نگهداری دارایی‌های دیجیتال به سرعت گسترش یافته است. تعداد نگهدارندگان دارای مجوز تحت چارچوب MiCA اروپا از 50 به 230 افزایش یافته و بیش از چهار برابر شده است. بانک استاندارد چارترد یک شرکت تخصصی نگهداری را خریداری کرده و سیتی نیز اعلام کرده که قصد دارد در سال جاری وارد این حوزه شود.

اما خود نگهداری دارای یک سقف طبیعی است: هزینه‌ها بر اساس درصدی از ارزش دارایی‌های نگهداری شده محاسبه می‌شود و اگر حجم دارایی‌ها افزایش نیابد، درآمد به سختی افزایش خواهد یافت. بنابراین، صنعت به سمت ایستگاه بعدی حرکت می‌کند - خدمات اعتماد. نگهداری تنها مسئول «نگهداری دارایی» است، در حالی که اعتماد می‌تواند دارایی‌ها را مدیریت، سرمایه‌گذاری و تصفیه کند.

Tiger Research یک سال پیش پیش‌بینی کرده بود که نگهداری هسته اصلی صنعت دارایی‌های دیجیتال است. اکنون سوال این است که این شرکت‌ها که دارایی‌ها را در دست دارند، چه کار دیگری می‌توانند برای مشتریان انجام دهند.

نکات کلیدی

• تعداد نگهدارندگان دارای مجوز MiCA اروپا در یک سال از 50 به 230 افزایش یافته و تقاضای نگهداری با گسترش RWA و استیبل‌کوین‌ها افزایش یافته است.
• درآمد نگهداری به حجم دارایی‌های نگهداری شده وابسته است و رشد آن محدود است؛ خدمات اعتماد می‌تواند به مدیریت و سرمایه‌گذاری وارد شود و فضای ارزش بالاتری را باز کند.
• مسیر تاریخی مشابه: شرکت‌های نگهداری در آمریکا از خدمات نگهداری به مدیریت ارث و مدیریت وثیقه‌های اوراق قرضه گسترش یافته‌اند، و State Street از نگهداری صندوق‌ها به مدیریت دارایی و توزیع ETF حرکت کرده است.
• Anchorage و BitGo در حال ادغام خدمات بانکی مانند صدور استیبل‌کوین، تسویه، تجارت و وام‌دهی با وثیقه در نگهداری هستند؛ Agora و Catena نیز در حال درخواست مجوز بانک اعتماد ملی هستند و آماده‌اند تا به عنوان مشاور سرمایه‌گذاری و مدیریت دارایی عمل کنند.
• نگهداری در حال تبدیل شدن به یک توانایی پایه است، و رقابت آینده به این بستگی دارد که چه کسی می‌تواند خدمات بیشتری را در بالای نگهداری ارائه دهد.

چرا کسب و کار نگهداری باید به سمت اعتماد برود

افزایش تقاضای نگهداری، ناشی از افزایش دارایی‌های زنجیره‌ای است.

داده‌های RWA.xyz نشان می‌دهد که دارایی‌های واقعی توکنیزه شده در سال جاری 85 درصد افزایش یافته و حجم آن به حدود 39.8 میلیارد دلار رسیده است. پیش‌بینی می‌شود که استیبل‌کوین‌ها تا سال 2025 بیش از 50 درصد رشد کنند و حجم کل آن‌ها از 300 میلیارد دلار فراتر رود و سپس به طور کلی در این سطح باقی بمانند. دارایی‌های توکنیزه شده و استیبل‌کوین‌ها نیاز به نگهداری دارند، بنابراین تقاضای نگهداری به طور طبیعی افزایش می‌یابد.

اما نگهداری یک کسب و کار نامحدود نیست. هزینه‌های نگهداری عمدتاً بر اساس درصدی از ارزش دارایی‌ها محاسبه می‌شود و درآمد با حجم افزایش می‌یابد، نه با عمق خدمات. بنابراین، شرکت‌ها تمایل دارند که روابط نگهداری را به عنوان ورودی در نظر بگیرند و به خدمات اعتماد گسترش یابند تا قابلیت سودآوری خود را افزایش دهند.

در کوتاه‌مدت، نگهداری می‌تواند تقاضای در حال افزایش را جذب کند؛ در بلندمدت، این یک سکوی پرتاب به سمت کسب و کارهای با ارزش بالاتر است.

نگهداری و اعتماد، یکسان نیستند

این دو مفهوم اغلب به اشتباه استفاده می‌شوند، اما مرزهای مسئولیت متفاوت است.

نگهداری به معنای نگهداری دارایی‌ها برای مشتری است. مشتری هنوز مالک دارایی‌ها است و مسئولیت نگهدارنده عمدتاً حفظ امنیت است.

اما اعتماد متفاوت است. مشتری به عنوان موکل، دارایی‌ها را به شرکت اعتماد منتقل می‌کند و شرکت اعتماد به عنوان متولی، دارایی‌ها را بر اساس اهداف اعتماد مدیریت، سرمایه‌گذاری و تصفیه می‌کند و سود به ذینفعان تعیین شده توسط مشتری تعلق می‌گیرد. شرکت اعتماد باید خود تصمیم‌گیری کند و بنابراین مسئولیت قانونی دارد و باید منافع ذینفعان را در اولویت قرار دهد.

به عنوان مثال، نگهداری مانند نگهداری یک صندوق امانات برای شخصی است؛ در حالی که اعتماد بیشتر شبیه مدیریت ثروت خانوادگی است که مسئول سرمایه‌گذاری و توزیع آن به اعضای خانواده در زمان مقرر است.

هر دو دارایی مشتری را نگهداری می‌کنند، اما تمرکز نگهداری بر روی حفظ و تمرکز اعتماد بر روی مدیریت و سرمایه‌گذاری است.

سناریوی تاریخی: از صندوق امانات به بانک اعتماد

مسیر نگهداری ارزهای دیجیتال امروز، مشابه مسیری است که مالی سنتی در سال‌های گذشته طی کرده است.

نگهداری اولیه دارایی‌های دیجیتال عمدتاً به خدمات معاملات نقدی و آتی محدود می‌شد و نیازی به ساختار مدیریت پیچیده نداشت. با افزایش محصولات مالی از نوع RWA، مشتریان شروع به نیاز به قابلیت‌های اعتماد برای اجرای دستورات سرمایه‌گذاری و مدیریت ساختارهای سرمایه‌گذاری پیچیده کردند.

این با تاریخ آمریکا در قرن نوزدهم بسیار مشابه است. در دهه 1860، در طول جنگ داخلی، انتشار اوراق قرضه دولتی افزایش یافت و نیاز به نگهداری امن اوراق بدهی به شدت افزایش یافت. سپس ابزارهای سرمایه‌گذاری جمعی مانند صندوق‌ها ظهور کردند و کار نگهداری به تدریج تخصصی شد و به صنعت اعتماد تبدیل شد.

شرکت‌های صندوق امانات: از اجاره صندوق‌ها تا مدیریت ارث و وثیقه‌ها

شرکت‌های صندوق امانات در بوستون و راچستر نمونه‌های بارز هستند.

آن‌ها ابتدا از اجاره صندوق‌های امانات درآمد کسب کردند. سپس مجوز اعتماد را دریافت کردند و کسب و کار خود را به مدیریت ارث شخصی و مدیریت وثیقه‌های اوراق قرضه شرکتی گسترش دادند.

انگیزه گسترش ناشی از مشکلاتی بود که مشتریان نمی‌توانستند با صندوق امانات حل کنند.

مشکل مشتریان شخصی، ارث است. پس از فوت مشتری، اوراق بهادار درون صندوق باید شمارش و به وراث تقسیم شود، اما شرکت‌هایی که فقط صندوق را اجاره می‌کنند، مجوز انجام این کار را ندارند. پس از دریافت مجوز اعتماد، شرکت‌های صندوق امانات می‌توانند مسئولیت مدیریت و توزیع دارایی‌ها را پس از فوت مشتری بر عهده بگیرند. ترتیب معمول این است که دارایی‌های ارثی سرمایه‌گذاری شوند، ابتدا درآمد مادام‌العمر به همسر زنده ارائه شود و پس از فوت همسر، اصل سرمایه به فرزندان منتقل شود.

مشکل مشتریان شرکتی، مدیریت وثیقه‌های اوراق قرضه است. شرکت‌ها برای تأمین مالی از سرمایه‌گذاران متعدد اوراق قرضه صادر می‌کنند و نیاز به نماینده‌ای دارند که وثیقه‌ها را برای دارندگان اوراق قرضه مدیریت کند و در صورت نکول، حقوق دارندگان را حفظ کند. یک دارنده اوراق قرضه به تنهایی نمی‌تواند این مسائل را مدیریت کند و شرکت‌های اعتماد این کار را بر عهده گرفتند.

در سال 1883، آن شرکت بوستونی به عنوان متولی وثیقه‌های انتشار اوراق قرضه 3 میلیون دلاری American Rapid Telegraph منصوب شد. در صورت عدم پرداخت بهره، این شرکت به نمایندگی از دارندگان اوراق قرضه درخواست تصفیه وثیقه را کرد.

این موارد نشان می‌دهد که شرکت‌های صندوق امانات تنها «یک کسب و کار جدید» را اضافه نکرده‌اند. آن‌ها ابتدا اعتماد مشتریان را جلب کردند، سپس مجوز قانونی را دریافت کردند و سپس به انجام کارهایی پرداختند که مشتریان خود نمی‌توانستند انجام دهند. مشتریان مایل بودند دارایی‌های خود را به آن‌ها بسپارند و همچنین مایل بودند که آن‌ها را بیشتر مدیریت کنند.

برای نگهدارندگان امروز، منطق مشابهی وجود دارد: نمی‌توان تنها به افزایش حجم دارایی‌های نگهداری شده نگاه کرد، بلکه باید دید که مشتریانی که این دارایی‌ها را دارند، چه نیازهایی دارند.

State Street: از نگهداری صندوق‌ها به مدیریت صندوق‌ها

مسیر State Street از «نگهداری دارایی‌های صندوق برای دیگران» به «مدیریت دارایی‌ها» است.

در سال 1924، State Street به عنوان بانک نگهدارنده اولین صندوق مشترک آمریکا منصوب شد. در سال 1978، این شرکت بخش مدیریت دارایی را برای سرمایه‌گذاران نهادی تأسیس کرد. پیش از این، آن‌ها دارایی‌های مدیریت شده توسط دیگران را نگهداری می‌کردند و پس از آن شروع به کسب هزینه‌های مدیریت سرمایه‌گذاری خود کردند.

نگهداری و مدیریت دارایی در یک گروه قرار می‌گیرند و مشتریان می‌توانند در یک سیستم واحد نگهداری و مدیریت دارایی‌ها را انجام دهند و State Street نیز می‌تواند محصولات سرمایه‌گذاری را به مشتریان نگهداری شده خود بفروشد. رشد لزوماً به جذب مشتریان جدید وابسته نیست، بلکه می‌تواند از ارائه خدمات بیشتر به مشتریان قدیمی نیز حاصل شود.

کسب و کار مدیریت دارایی State Street نیز از هیچ‌جا آغاز نشده است. آن‌ها ابتدا مدیریت شاخص و مدیریت نقدی را انجام دادند، به ویژه مدیریت شاخص - خرید دارایی بر اساس شاخص، پردازش معاملات و حفظ سوابق نگهداری، که این‌ها همه کارهایی است که بانک‌های نگهداری هر روز انجام می‌دهند.

در سال 1993، State Street با بورس اوراق بهادار آمریکا همکاری کرد و SPY را راه‌اندازی کرد که اولین ETF آمریکا است و توانایی مدیریت شاخص که قبلاً برای نهادها بود را به محصولی تبدیل کرد که افراد نیز می‌توانند در بورس خرید و فروش کنند. کسب و کار از نگهداری به مدیریت دارایی و سپس از مدیریت دارایی به توزیع محصولات حرکت کرد.

برای نگهدارندگان ارزهای دیجیتال، کسب و کار بعدی نیز ممکن است در دارایی‌های موجود و مشتریان خدمات‌دهی شده نهفته باشد. ابتدا باید دید که مشتریان در کنار نگهداری چه نیازهایی دارند و سپس خدماتی را ارائه دهند که خودشان بهترین توانایی را در ارائه آن دارند. کمک به مشتریان برای استفاده از دارایی‌های خود به اندازه بزرگ کردن حجم نگهداری نیز مهم است.

نگهدارندگان ارزهای دیجیتال شروع به رقابت برای مجوزها کرده‌اند

چند شرکت پیشرو در حال حرکت هستند.

Anchorage و BitGo در حال گسترش به سمت صدور و تسویه استیبل‌کوین‌ها هستند؛ Agora و Catena در حال آماده‌سازی برای مشاوره سرمایه‌گذاری و مدیریت دارایی هستند. جهت‌گیری‌ها متفاوت است، اما هدف یکسان است: یافتن درآمد جدید از دارایی‌های موجود.

Anchorage و BitGo: ادغام خدمات بانکی در نگهداری

Anchorage Digital و BitGo از مسیر شرکت‌های صندوق امانات پیروی می‌کنند: ابتدا از نگهداری دارایی‌های دیجیتال برای نهادها شروع می‌کنند و سپس خدمات مالی را ارائه می‌دهند که دارایی‌ها را «حرکت می‌دهند».

هر دو دارای مجوز خدمات اعتماد هستند. Anchorage در ژانویه 2021 و BitGo در دسامبر 2025 از شرکت‌های اعتماد ایالتی به بانک‌های اعتماد ملی تحت نظارت دفتر کنترل ارز (OCC) تبدیل شدند.

پس از آن، کسب و کار آن‌ها از محصولات بیت‌کوین و اتریوم نهادها به RWA و استیبل‌کوین‌ها گسترش یافت. از طریق بانک اعتماد و شرکت‌های وابسته، آن‌ها خدماتی مانند تجارت، تسویه، وام‌دهی با وثیقه و استیکینگ را بر روی نگهداری اضافه می‌کنند. در حوزه استیبل‌کوین، آن‌ها همچنین به عنوان ناشر مستقیم عمل می‌کنند و مسئول صدور، بازخرید و مدیریت ذخایر هستند.

رقبای آن‌ها دیگر تنها نگهدارندگان نیستند. بانک‌های سنتی در حال ورود به حوزه دارایی‌های دیجیتال هستند و Anchorage و BitGo دارای پایه مشتریان نهادی و تجربه در پردازش معاملات دارایی‌های دیجیتال هستند. با گسترش بازار بیت‌کوین، اتریوم، RWA و استیبل‌کوین‌ها، فرصت‌های آن‌ها برای ارائه خدمات بانکی سنتی نیز در حال افزایش است.

این شبیه به این است که شرکت‌های صندوق امانات از طریق خدمات اعتماد به بانک تبدیل می‌شوند. Anchorage و BitGo نیز ممکن است از متخصصان نگهداری به شرکت‌هایی تبدیل شوند که امور مالی دارایی‌های دیجیتال را برای نهادها مدیریت می‌کنند. اگر مشتریان بتوانند دارایی‌های دیجیتال خود را در آن‌ها سپرده‌گذاری کنند و به راحتی خدمات مالی مورد نیاز خود را انجام دهند، ممکن است به عنوان یک بانک محلی مورد استفاده قرار گیرند.

Agora و Catena: از نگهداری دارایی به مدیریت دارایی

Agora و Catena بیشتر شبیه مسیر State Street هستند: ابتدا دارایی‌ها را نگهداری می‌کنند و سپس به سمت مشاوره سرمایه‌گذاری و مدیریت دارایی حرکت می‌کنند.

در تاریخ 18 سپتامبر 2026، هر دو شرکت مجوز اولیه مشروط OCC را برای تأسیس بانک اعتماد ملی دریافت کردند. اما آن‌ها هنوز باید شرایط تأسیس مانند سرمایه و عملیات را برآورده کنند و مجوز نهایی را دریافت کنند تا به طور رسمی فعالیت کنند. بنابراین، کسب و کار مشاوره و مدیریت دارایی تحت بانک اعتماد آن‌ها هنوز در مرحله آماده‌سازی است و به طور موقت نمی‌توان درآمد و عملکرد آن را ارزیابی کرد.

طبق برنامه، Agora به مشتریان نهادی که دارایی‌های خود را در آنجا نگهداری می‌کنند، فرصت‌های سرمایه‌گذاری و منابع درآمد را پیشنهاد خواهد داد، در حالی که تصمیم‌گیری نهایی سرمایه‌گذاری همچنان بر عهده مشتری خواهد بود. Catena نیز قصد دارد دارایی‌ها را به طور مستقیم بر اساس شرایط توافق شده با مشتری مدیریت کند و همچنین دارایی‌هایی را که نماینده AI برای شرکت استفاده می‌کند، مدیریت کند. مسیرها متفاوت است، اما هر دو به دنبال افزودن مشاوره سرمایه‌گذاری یا مدیریت دارایی بر روی نگهداری هستند.

اهمیت اقدامات اولیه به این دلیل است که در مدیریت دارایی‌های دیجیتال، درک بازار و آماده‌سازی استراتژی‌ها خود یک مزیت رقابتی است.

در DeFi، درآمد از طریق وام‌دهی دارایی‌ها، ارائه نقدینگی و ترکیب چندین خدمت به دست می‌آید که با مالی سنتی بسیار متفاوت است. منبع درآمد و ریسک‌ها نیاز به زمان برای کشف دارند. حتی اگر در مالی سنتی تجربه مدیریت دارایی غنی داشته باشید، بدون آماده‌سازی نمی‌توانید به راحتی وارد شوید.

اگر Agora و Catena بتوانند زودتر فرصت‌های سرمایه‌گذاری را تحلیل کرده و استراتژی‌های مدیریت را آماده کنند، ممکن است از نهادهای مالی که بعداً وارد می‌شوند جلوتر باشند. وقتی آن‌ها شروع به فعالیت کنند و در عملکرد و مدیریت ریسک سوابقی جمع‌آوری کنند، فاصله ممکن است بیشتر شود. اگر آن‌ها بتوانند محصولات را به شکلی تبدیل کنند که برای سرمایه‌گذاران خرد قابل دسترسی باشد، ممکن است به رقبای شرکت‌های مدیریت دارایی سنتی تبدیل شوند.

نگهداری به عنوان خط پایه، جنگ بعدی خدمات اضافی است

حفظ امنیت هنوز هم عملکرد اصلی نگهدارندگان است، اما رقابت در حال انتقال به خارج از نگهداری است.

با توسعه بیشتر بازار DeFi و RWA، مشتریان بیشتر می‌خواهند دارایی‌های خود را برای سرمایه‌گذاری، وثیقه و تجارت استفاده کنند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری توکنیزه شده یک مثال است: سرمایه‌گذاران نه تنها می‌توانند صندوق را نگهداری کنند و درآمد کسب کنند، بلکه می‌توانند آن را به عنوان وثیقه برای وام استیبل‌کوین استفاده کرده و سپس با استیبل‌کوین سرمایه‌گذاری‌های دیگری انجام دهند. یک دارایی می‌تواند به چندین معامله مالی خدمت کند. برای نهادهای مالی، کمک به مشتریان برای استفاده از محصولات موجود به شیوه‌های بیشتر به اندازه ایجاد محصولات جدید اهمیت دارد.

این همچنین فضای گسترش برای نگهدارندگان است. نهادها می‌خواهند از دارایی‌های دیجیتال برای سرمایه‌گذاری و تجارت استفاده کنند و علاوه بر نگهداری امن، به انتقال دارایی، تسویه و مدیریت وثیقه نیاز دارند. نگهدارندگانی که دارایی‌ها را در اختیار دارند و می‌توانند این کارها را انجام دهند، می‌توانند نقش بزرگ‌تری در معاملات مالی مشتریان ایفا کنند.

خدمات اعتماد یک روش برای مدیریت و سرمایه‌گذاری دارایی‌ها است. شرکت‌های اعتماد می‌توانند دارایی‌ها را بر اساس اهداف مشتری و شرایط اعتماد مدیریت، سرمایه‌گذاری و توزیع کنند. با گسترش خدمات از طریق بانک اعتماد و شرکت‌های وابسته، نگهدارندگان ممکن است به شرکتی تبدیل شوند که بخشی از خدمات بانکی سنتی، کارگزاری و مدیریت دارایی را ارائه می‌دهد.

اما دریافت مجوز به خودی خود منجر به رشد نمی‌شود. نگهدارندگان هنوز باید خدمات مورد نیاز مشتریان را ایجاد کنند، دارایی‌ها را به طور ایمن مدیریت کنند و با نتایج واقعی اعتماد را جلب کنند. هر کس که زودتر در مدیریت و تجارت دارایی‌های دیجیتال تجربه جمع‌آوری کند، ممکن است زودتر از نهادهای مالی سنتی جایگاه خود را بگیرد.

یک سال پیش، بازار به این موضوع توجه داشت که صنعت نگهداری به چه اندازه می‌تواند رشد کند. اکنون سوال این است که این شرکت‌ها که دارایی‌ها را در اختیار دارند، چه کار دیگری می‌توانند انجام دهند. سال آینده ممکن است سالی باشد که خدمات اعتماد که مدت‌ها در حال آماده‌سازی بوده‌اند، به طور رسمی راه‌اندازی شوند و رقابت برای جذب مشتریان آغاز شود. نگهداری خط پایه است و خدماتی که می‌توان بر روی مجوز اعتماد ساخت، تعیین‌کننده این است که در مرحله بعدی چه کسی پیشتاز خواهد بود.