Przekazana depesza podaje, że sędzia federalny Marcelo Martínez de Giorgi uznał, iż działania badane w argentyńskiej sprawie $LIBRA nie stanowiły oszustwa. Późniejsze publikacje Buenos Aires Herald opisują jednak węższe rozstrzygnięcie: wyłączenie z postępowania karnego pięciu prywatnych skarżących z powodu braku legitymacji procesowej i wykazania zindywidualizowanej szkody. Oznacza to, że dostępne dowody nie pozwalają jednoznacznie potwierdzić nagłówkowego twierdzenia o pełnym uniewinnieniu Javiera Mileiego i Kariny Milei.

Czego najpewniej dotyczy orzeczenie sędziego

Najostrożniejsza interpretacja jest węższa niż sugerował pierwotny nagłówek. Depesza przedstawia tę sprawę jako ustalenie Martíneza de Giorgiego dotyczące oszustwa, lecz nie podaje daty orzeczenia, sygnatury sprawy, nazwy czynności procesowej ani treści decyzji sądu, która dowodziłaby formalnego uniewinnienia Mileiego, Kariny Milei i innych wskazanych osób.

Fragmenty wyników wyszukiwania Buenos Aires Herald wskazują na bardziej konkretne rozstrzygnięcie: po wniosku oskarżonych Mauricio Novelliego i Manuela Terronesa Godoya sąd wyłączył z karnej sprawy $LIBRA pięciu prywatnych skarżących. Według tej relacji sędzia uznał, że skarżący nie wykazali wystarczająco konkretnej, bezpośredniej i zindywidualizowanej szkody, a także nie ustalono, kto był właścicielem odpowiednich wirtualnych portfeli.

Ma to znaczenie, ponieważ decyzja o tym, kto może uczestniczyć w sprawie jako skarżący, nie jest tym samym co merytoryczny, ostateczny wyrok w kwestii tego, czy każda z badanych osób dopuściła się oszustwa. Sformułowania z depeszy mogą odzwierciedlać stanowisko sędziego wobec teorii oszustwa, ale dostępne obecnie relacje nie potwierdzają jednoznacznie pełnego uniewinnienia wszystkich osób objętych sprawą.

Dlaczego sprawa w Argentynie może nadal trwać

Opisywane orzeczenie samo w sobie nie kończy jednoznacznie ryzyka prawnego. Według relacji Herald wyłączenie pięciu skarżących oznaczałoby, że inwestorzy ci nie mają już dostępu do akt sprawy ani nie mogą występować o przeprowadzenie nowych dowodów. Kontrola proceduralna koncentrowałaby się tym samym w rękach prokuratora Eduardo Taiano.

Zmiana ta może osłabić presję wewnątrz postępowania, ale nie jest równoznaczna z wykazaniem, że sprawa karna została zakończona. Te same publikacje Herald podają, że skarżący wnieśli apelację, a późniejszy fragment informuje, iż 13 maja 2026 r. Taiano nadal gromadził informacje na potrzeby procedury ustalania majątku. Dochodzenie koncentrowało się na Mileim, Karinie Milei, Sergiu Moralesie, Mauricio Novellim i Manuelu Terronesie Godoyu.

Praktyczna odpowiedź na główne pytanie czytelników brzmi więc: nie. Opisywany rozwój wydarzeń przed argentyńskim sądem może zawęzić sprawę i ograniczyć jedną z dróg wywierania presji, lecz nadal nie uzasadnia twierdzenia, że wszelkie ryzyko prawne Mileiego i pozostałych wskazanych osób wygasło.

Czym pozew w USA różni się od argentyńskiego dochodzenia

Wątku amerykańskiego nie należy traktować jako tej samej ścieżki prawnej. Dostępne materiały z USA wskazują na odrębny cywilny pozew zbiorowy dotyczący $LIBRA, $M3M3, Haydena Davisa, Kelsier Ventures i Meteora, a nie na postępowanie tożsame z argentyńskim śledztwem karnym.

Burwick Law opisała tę sprawę jako obejmującą roszczenia dotyczące oszustwa, spisku, RICO, nowojorskiego prawa ochrony konsumentów oraz bezpodstawnego wzbogacenia. Późniejszy raport Tangem podał, że sąd federalny w Nowym Jorku oddalił ten pozew zbiorowy z ostatecznym skutkiem, lecz nie przedstawiono tu postanowienia sądu. Status ten pozostaje więc informacją przypisywaną źródłu, a nie potwierdzeniem w dokumentacji pierwotnej.

Powstaje zatem transgraniczny obraz różnych jurysdykcji, różnych roszczeń i potencjalnie odmiennych rozstrzygnięć. Nawet gdyby amerykańska sprawa cywilna została oddalona, samo w sobie nie rozstrzygałoby to odrębnej argentyńskiej sprawy karnej.