Narzędzia finansowe kryptowalut wychodzą z kręgu kryptowalut: nowa kategoria zwana „Rynkami Frontowymi” zaczyna się kształtować

Płatności przekroczyły granice, tokenizacja również: Rynki Frontowe to następny krok.

Autor: @lzminsky

Tłumaczenie: AididiaoJP, Foresight News

W finansach „rynki frontowe” zazwyczaj odnoszą się do mniej rozwiniętych gospodarek, takich jak Botswana czy Zimbabwe, ale ten artykuł ich nie dotyczy. Pochodzi z żartu: czy można użyć tego terminu, aby zdefiniować go na nowo poprzez memy internetowe i społeczności, tak aby w 2026 roku miał bardziej odpowiednie znaczenie?

Nowa definicja podana przez autora to: Rynki Frontowe, czyli „rynki frontowe”, odnoszą się do przestrzeni na granicy integracji - rynek, narzędzia lub mechanizmy są bliskie dojrzałości, ale jak będą działać po osiągnięciu dojrzałości, wciąż pozostaje w dużej mierze nieprzejrzyste. W dziedzinie AI „modele frontowe” często oznaczają ogromną przestrzeń rynkową. Autor używa terminu „rynki frontowe”, aby zasugerować tę samą ambicję.

Siedem przesłanek

Po pierwsze, stare klasyfikacje rynkowe przestają być skuteczne. Rynki prognoz, giełdy kontraktów wieczystych, giełdy mocy obliczeniowej, nazwy są różne. Ich produkty mogą być podobne, ale biznes za nimi może być całkowicie inny.

Po drugie, narzędzia finansowe kryptowalut wychodzą poza krąg kryptowalut. Spekulacyjna ekonomia kryptowalut staje się coraz bardziej samowystarczalna, ale narzędzia rozwinięte w tym systemie mogą służyć osobom, które nie są zainteresowane kryptowalutami. Narzędzia i ich kryptograficzne pochodzenie stają się zatem oddzielne - to jest era „po kryptowalutach”.

Po trzecie, różne narzędzia mogą służyć tej samej klasie potrzeb ekonomicznych. Kontrakty zdarzeniowe i kontrakty wieczyste to sposoby przekształcania niepewności w coś, co można handlować, różnią się jedynie formą kontraktu. Umieszczając je w tym samym systemie, uczestnicy mogą łączyć pozycje, które nie mogą być wyrażone za pomocą jednego narzędzia; platforma może projektować produkty wokół pełnych problemów uczestników, nie ograniczając się do początkowego kontraktu.

Po czwarte, tworzenie rynku i prowadzenie giełdy to dwa różne rodzaje biznesu. Giełdy oferują miejsce do handlu i infrastrukturę; tworzenie rynku wymaga ustalenia punktu odniesienia, zaprojektowania kontraktów i połączenia kupujących i sprzedających. Wymagania dotyczące umiejętności są różne, a modele biznesowe mogą być całkowicie różne.

Po piąte, zdefiniowanie „czego handlujemy” czasami jest trudniejsze niż sam handel. Indeks mocy obliczeniowej musi zachować porównywalność w miarę aktualizacji sprzętu; kontrakty KPI dla firm muszą najpierw ustalić, jak definiować „wyniki operacyjne”. Sam przedmiot jest częścią budowy rynku.

Po szóste, możliwości są znacznie większe niż tylko kryptowaluty. Istniejące działania finansowe mogą wprowadzać nowe mechanizmy; wcześniej trudne do handlu ekspozycje mogą po raz pierwszy mieć swoje rynki.

Po siódme, rynki frontowe to następny etap po kryptowalutach. Narzędzia finansowe kryptowalut otwierają się na szerszą gospodarkę, a uczestnicy nie muszą identyfikować się z kulturą kryptowalut. Płatności już przekroczyły tę granicę, tokenizacja jest w trakcie, a rynki frontowe to następny krok.

Dlaczego stare klasyfikacje są niewystarczające

Klasyfikacje firm takie jak „rynki prognoz” i „giełdy kontraktów wieczystych” stają się coraz mniej wystarczające. Opisują one, na jakich kontraktach platforma początkowo przyciągała użytkowników. Ale gdy ta sama infrastruktura może obsługiwać inne kontrakty, nie potrafią wyjaśnić, dokąd ta działalność ostatecznie zmierza.

Logika nazewnictwa „giełd mocy obliczeniowej” jest inna: moc obliczeniowa odnosi się do przedmiotu, a nie struktury dochodów. Wiele pozornie nowych kategorii to tak naprawdę tylko różne aspekty umieszczone na tej samej półce.

Klasyfikacja wpływa również na postrzeganie firmy. Decyduje, do jakiej branży firma jest przypisana. Wiele razy początkowy produkt firmy nie może już definiować jej działalności, a klasyfikacja wciąż ogranicza wyobrażenia na jej temat.

Rynki frontowe opisują narzędzia finansowe rozwinięte i skalowane w dziedzinie kryptowalut, które rozszerzają się na szerszy świat finansów. Istniejące rynki mogą wprowadzać nowe mechanizmy; wcześniej trudne do handlu ekspozycje mogą mieć swoje rynki. Początkowe kategorie produktów coraz mniej wyjaśniają, co można zbudować za pomocą tych narzędzi.

Era po kryptowalutach: technologia zostaje, kultura niekoniecznie

Samo słowo kryptowaluta ma również problem z klasyfikacją. Odnosi się zarówno do zestawu dziedzictwa technologicznego, jak i do zestawu spekulacyjnej ekonomii. Ta druga w dużej mierze stała się samowystarczalnym kasynem, a platformy do uruchamiania tokenów zastąpiły pierwotną, bardziej makro narrację o adopcji. Uformowała również swoją własną ekologię społeczną: instytucje, reputacje, hierarchie statusu oraz koncepcje tego, co oznacza postęp.

Jednak sytuacja się zmieniła. Produkt może przyciągnąć klientów, którzy nie są zainteresowani kryptowalutami; powody, dla których ci ludzie go używają, nie znikną, nawet jeśli zainteresowanie branżą kryptowalut spadnie. Nie muszą akceptować kultury kryptowalut ani dzielić jej ambicji. W rzeczywistości, brak akceptacji może być lepszy, ponieważ ta kultura w wielu aspektach przynosi więcej szkód niż korzyści dla szerszej adopcji i integracji w systemie finansowym.

Technologia jest ważna, ale społeczności i kultura, które się wokół niej rozwijają, mogą być jedynie subkulturą internetową. Autor porównuje to do 4chan: nie jest to duża społeczność, ale ma silny pośredni wpływ na kulturę internetową, a wiele osób nawet tego nie zauważa. Kryptowaluty mają podobny pośredni wpływ na kulturę finansową.

Uwaga: 4chan to amerykańskie forum anonimowe, które powstało w 2003 roku, początkowo skupiające się na dyskusjach o anime, gdzie użytkownicy mogą wypowiadać się bez rejestracji. Choć jego skala użytkowników nie jest duża, jest źródłem wielu internetowych memów i kultury hakerów „anonimowych”, a jego wpływ na kulturę internetową znacznie przewyższa jego bezpośrednią bazę użytkowników.

„Po kryptowalutach” opisuje właśnie ten proces separacji. Większe projekty ideologiczne mogą zawieść, ale język finansowy i produkty kulturowe pozostaną, a ich zastosowanie wykracza daleko poza pierwotne gospodarki, które je stworzyły.

Rynek może zaczynać od spekulacji, ale ważne jest, co głosi

Ludzie handlują, aby zarabiać pieniądze. Rynek może zacząć od spekulacji, a następnie powoli rozwijać inne zastosowania; nowe gry mogą również stworzyć własne zapotrzebowanie.

Kluczowe jest, co ten rynek twierdzi, że oferuje. Gra sprzedawana jako rozrywka może być oceniana według standardów rozrywkowych; rynek, który twierdzi, że może generować użyteczne informacje, obiecuje coś innego; narzędzie hedgingowe twierdzi, że jest powiązane z określoną ekspozycją ekonomiczną. Te cele mogą się pokrywać, ale udowodnienie jednego z nich nie oznacza, że udowodniono inne.

W samowystarczalnej spekulacyjnej gospodarce „uczestnictwo” samo w sobie łatwo staje się standardem mierzenia postępu. Wprowadzenie nowej gry może dowodzić, że ktoś chce innej gry, ale trudno jest wykazać, że ten mechanizm, poza tworzeniem własnej aktywności, przynosi coś więcej.

Samowystarczalna spekulacyjna gospodarka ma problem z tym, że traktuje „udział” jako jedyny dowód na to, że „to jest użyteczne”. Wystarczy oddzielić samo narzędzie od tej logiki, aby spekulacja mogła nadal istnieć, ale ta sama grupa narzędzi mogłaby być używana w scenariuszach, które nie muszą polegać na kolejnej rundzie cyklu tokenów.

Przestrzeń projektowa: kontrakty wieczyste i zdarzeniowe mogą współistnieć

Przekształcanie niepewności w coś, co można handlować, można osiągnąć na dwa główne sposoby: kontrakty wieczyste i kontrakty zdarzeniowe. Kontrakty zdarzeniowe polegają na tym, że zanim uczestnicy znajdą odpowiednie wyrażenie dla większej ekspozycji ryzyk, najpierw wyodrębniają konkretne problemy do osobnego handlu; kontrakty wieczyste natomiast oferują ciągłą ekspozycję w oparciu o określony punkt odniesienia - bez potrzeby przedłużania, można je również programować i łączyć.

Te dwa rodzaje mogą współistnieć, a ich połączenie może wyrażać pozycje, które nie mogą być wyrażone za pomocą jednego z nich. Jeśli ten sam system może jednocześnie obsługiwać te powiązane pozycje kontraktów, platforma może projektować produkty wokół rzeczywistych problemów, które uczestnicy chcą rozwiązać, nie ograniczając się do początkowego kontraktu. Zasady rozliczeniowe obu rodzajów kontraktów pozostają, ale po połączeniu zakres produktów się zmienia.

W ten sposób początkowy produkt firmy może już nie wystarczyć do opisania tego, co naprawdę robi. Infrastruktura i relacje współpracy zbudowane wokół konkretnego kontraktu mogą być również wykorzystywane w wielu innych kontraktach. Początkowa klasyfikacja może jedynie wskazywać, skąd ta działalność się zaczęła, ale nie może przewidzieć, co ostatecznie stanie się z tą działalnością.

Prowadzenie giełdy a tworzenie rynku to dwa różne biznesy

Bardziej użytecznym sposobem rozróżnienia jest oddzielenie poziomej infrastruktury od „tworzenia konkretnego rynku”. Platformy poziome tworzą uniwersalne systemy, a im więcej aktywności handlowych wpływa na ich działające platformy, tym bardziej mogą korzystać; firmy specjalistyczne mogą najpierw zdefiniować, co reprezentuje dany przedmiot, zanim będą mogły go wprowadzić na rynek.

Jeśli firma specjalistyczna ustanowi powszechnie akceptowany punkt odniesienia, może oferować ten punkt w wielu miejscach handlowych, nie musząc zdobywać największej grupy traderów. Z drugiej strony, giełda może zapewnić dostęp do rynku, ale musi polegać na innych, aby zdefiniować ten rynek.

Nawet jeśli punkt odniesienia zostanie zaakceptowany, nie gwarantuje to, że rynek będzie działał. Musi być ktoś, kto chce sprzedać ekspozycję, i ktoś, kto chce ją kupić. Połączenie kupujących i sprzedających wymaga kontaktów i ustaleń handlowych, które mogą być zupełnie inne niż prowadzenie giełdy.

Dlatego porównywanie tylko wolumenu transakcji giełdowych nie wystarcza, aby wyjaśnić sytuację. Firmy obsługujące przepływy transakcji i firmy ustalające zasady rynku mogą być dwoma różnymi rodzajami działalności. Umiejętności w zakresie kanałów i znajomości aktywów mogą tworzyć zupełnie różne przewagi, nawet jeśli ostatecznie służą temu samemu rynkowi. Rynki frontowe obejmują zatem również te firmy, które nie nazywają się giełdami.

Naprawdę trudne jest zdefiniowanie przedmiotu

Na rynku mocy obliczeniowej, kontrakty powiązane z określoną generacją sprzętu mogą być nadal istotne dla osób posiadających ten sprzęt, ale coraz mniej reprezentują „moc obliczeniową”. Koszyk aktywów aktualizowany na bieżąco może zachować szerszą ekspozycję w miarę aktualizacji sprzętu, ale to, co znajduje się w koszyku, decyduje o tym, jaką ekspozycję faktycznie ponosi właściciel. Zmiana składników zmienia prawo do roszczenia, nawet jeśli kod transakcji pozostaje ten sam.

Dlatego punkt odniesienia jest częścią budowy rynku. Uczestnicy w rzeczywistości ustalają, jak utrzymać znaczenie tego pomiaru, gdy fizyczny świat się zmienia. Gdy ta umowa zostanie zaakceptowana, może wspierać kontrakty poza początkowym rynkiem, pod warunkiem, że inni użytkownicy uznają to, co mierzy.

Interesy ekonomiczne uczestników są różne, więc ich definicje również będą różne. Właściciele starego sprzętu i kupujący, którzy interesują się kosztami nowej mocy obliczeniowej, mają pełne prawo preferować różne sposoby wyrażania mocy obliczeniowej.

Podobny problem występuje, gdy znane wskaźniki firm stają się przedmiotami finansowymi. Przychody, zamówienia, wskaźniki wykorzystania, wydają się proste w zwykłych raportach finansowych; jednak gdy kontrakt opiera się na nich jako podstawie rozliczenia, precyzyjna definicja staje się niezwykle ważna.

Większość pracy związanej z tworzeniem rynku polega na osiągnięciu konsensusu wokół „czego dotyczy handel”. Ekonomiczne obiekty same w sobie mogą być znane, ale przekształcenie ich w prawo do roszczenia finansowego to zadanie, które muszą wykonać uczestnicy. Oprogramowanie handlowe na rynku może być bardzo rozwinięte, ale przedmiot wciąż może budzić kontrowersje.

Kontrakty się zmieniają, jednostki interakcji również

Większość dyskusji wciąż koncentruje się na poziomie wolumenu transakcji: zakładając, że przedmiot już istnieje, pytanie brzmi, jak przyciągnąć handel. Zainteresowanie handlem może dowodzić, że ktoś chce ekspozycji, ale nie wyjaśnia, co reprezentuje cena, ani czy ostateczna pozycja osiągnęła zamierzony efekt dla właściciela. Kontrakt o dużej płynności może być jedynie niedoskonałym przedstawieniem rzeczywistej ekspozycji; kontrakt o niskiej płynności może być precyzyjnie zdefiniowany, ale nikt nie chce być stroną transakcji po akceptowalnej cenie.

Kontrakty mogą wymagać dostosowania, ponieważ związane z nimi warunki ekonomiczne różnią się od wersji zaprojektowanej dla wygody przy wprowadzaniu na rynek. Lepsze informacje mogą również sprawić, że wcześniej niemożliwe rynki staną się wykonalne, zwłaszcza gdy koszty oceny i weryfikacji, na jakich warunkach kontrakt jest rozliczany, maleją.

Oprogramowanie zmienia strukturę kosztów tej pracy. Punkty odniesienia, projektowanie kontraktów, analiza ryzyka, procesy monitorowania - coraz więcej można wykorzystywać w różnych rynkach. Nadal mogą istnieć trudności w pełnym pomiarze lub znalezieniu chętnych do transakcji. Ale zrozumienie, co można zrobić, obniża koszty.

Gdy więcej pracy można zautomatyzować, ludzie i agenci mogą zaczynać od swoich pożądanych ekspozycji, nie musząc wcześniej wiedzieć, jakie narzędzie powinny wybrać. System może pomóc im przekształcić ich intencje w prawa do roszczenia, które można wycenić i handlować. Podstawowa jednostka interakcji zmienia się z kodu transakcji na ekonomiczne polecenie.

To również zmienia, kto może korzystać z rynków finansowych. Osoba z problemem ekonomicznym nie powinna najpierw zapoznawać się z listą istniejących narzędzi finansowych, a następnie pytać, czy jej problem można rozwiązać. System może zaczynać od konkretnej sytuacji użytkownika, w tym tych, które nie mają jeszcze gotowych rynków.

Co oznacza zmiana nazwy a16z

Zmiana nazwy a16z crypto na a16z Frontier zwróciła uwagę na ten termin, mimo że jego obowiązki wykraczają poza finanse. Przebranżowienie ma sens: technologia wciąż jest ważna, ale ponowne klasyfikowanie działalności zbudowanej na tej technologii staje się coraz mniej odpowiednie.

Instytucja, która kiedyś pomogła ustalić kryptowaluty jako kategorię inwestycyjną, teraz odkrywa, że ta kategoria nie wystarcza, aby objąć możliwości, które chce ścigać, co samo w sobie jest wymowne. Wczesne etapy branży często organizują się wokół swojej flagowej technologii; po rozprzestrzenieniu się technologii, jej pochodzenie traci moc wyjaśniającą dla późniejszych użytkowników.

Początkowy żart o TAM również krytykuje sposób, w jaki ludzie zazwyczaj oceniają możliwości. Istniejący wolumen transakcji może jedynie wskazywać, ile transakcji przyciągnęły istniejące narzędzia, ale trudno jest określić: jeśli narzędzia i układy są na miejscu, ile jeszcze aktywności gospodarczej może wspierać rynek.

W gospodarce istnieje wiele niepewności, które ludzie już ponoszą, ale trudno je handlować. Firmy składają obietnice dotyczące przyszłego popytu, dostawcy polegają na wynikach działalności klientów, a instytucje finansowe ponoszą ryzyko; podstawowe zmienne mogą nie mieć bezpośredniej ceny rynkowej. Niezależnie od tego, czy istnieją odpowiednie kontrakty finansowe, te ekspozycje są rzeczywiste.

Możliwości nie ograniczają się tylko do wprowadzenia istniejących traderów kryptowalut na nowe rynki. Niektóre sytuacje gospodarcze, które wcześniej nie miały odpowiedniego wyrażenia finansowego, mogą przyciągnąć nowych uczestników, gdy narzędzia będą w stanie rozwiązać te problemy. Inne rynki mogą zaczynać od gier - przed pojawieniem się narzędzi, takie zapotrzebowanie nie istniało.

Dlatego oszacowanie rynku na podstawie dzisiejszej liczby uczestników może prowadzić do mylnych wniosków. Kategoria, której celem jest „uczynić nowe rzeczy handlowymi”, nie powinna być ograniczana przez to, co już jest przedmiotem handlu.

Potencjalny zasięg rynków frontowych może być ogromny, ponieważ działalność gospodarcza jest pełna relacji, stanów i ryzyk, a obecne rynki nie wyrażają ich doskonale, a nawet wcale. Ambicje nie ograniczają się tylko do budowy kolejnych giełd dla istniejących klas aktywów, ale także do rozszerzenia możliwości rynków oraz sposobów, w jakie ludzie mogą uczestniczyć w rynku.

Koordynacja i spekulacja nie muszą dzielić tej samej tożsamości

Wspólna przestrzeń, w której różnice mogą się zderzać. Badania mogą być stopniowo gromadzone: hipotezy mogą być kwestionowane, rozwiązania testowane, a przyczyny niepowodzeń mogą być zrozumiane przez przyszłych uczestników.

To daje społeczności nową podstawę, która różni się od „wspólnego posiadania jakiegoś aktywa”. Społeczno-ekonomia kryptowalut w dużej mierze opiera się na wspólnym zakładzie na sukces konkretnej sieci oraz narracji wokół tych sieci. Rynki frontowe mogą pomieścić ludzi o różnych interesach, w tym tych, którzy chcą widzieć przeciwne wyniki w tym samym wydarzeniu gospodarczym.

Obie strony transakcji mogą nadal korzystać z lepszego zdefiniowania „czego dotyczy handel”. Mogą konkurować ze sobą w sferze biznesowej, jednocześnie przyczyniając się do wiedzy i praktyk, które mogą być używane przez innych. Obszar zorganizowany wokół wspólnego problemu nie musi dzielić tej samej tożsamości spekulacyjnej.

Od płatności do tokenizacji, a następnie do rynków frontowych: narzędzia finansowe kryptowalut wychodzą z kręgu kryptowalut

Język finansowy kryptowalut jest bardziej uniwersalny niż spekulacyjna ekonomia, która go spopularyzowała. Ich zastosowanie w całym obszarze finansowym zmieni, co można handlować i jak organizowane są rynki: istniejące instytucje przyjmą część struktury, a nowe firmy będą budować wokół niezaspokojonych potrzeb w starym systemie.

Ta zmiana jest zarówno techniczna, jak i społeczna. Technologia rozwinięta w określonych społecznościach otwiera się na tych, którzy nie mają zamiaru do nich dołączyć. Nowe biznesy i nowe instytucje będą rozwijać się wokół zastosowań, a tożsamość uczestników i ich interesy ekonomiczne będą coraz bardziej niezależne od kryptowalut.

Ostateczny rezultat to nie tylko budowa kolejnych giełd dla traderów kryptowalut. Bardziej użyteczne narzędzia finansowe otwierają się na szerszą gospodarkę, a uczestnicy nie muszą posiadać spekulacyjnych tokenów ani identyfikować się z kulturą kryptowalut. Płatności już przekroczyły tę granicę, tokenizacja jest w trakcie, a rynki frontowe to następny krok.