ذخیره‌سازی ایمن ارزهای دیجیتال: کجا ارزهای دیجیتال را به‌طور ایمن نگه‌داری کنیم

موضوع ذخیره‌سازی ایمن ارزهای دیجیتال دوباره پس از جنجال‌های مربوط به Ledger در کانون توجه قرار گرفته است: حتی تولیدکنندگان بزرگ کیف پول‌ها نیز به‌عنوان منبعی برای حفاظت مطلق در جامعه ارزهای دیجیتال در نظر گرفته نمی‌شوند. در زیر، پنج روش برای ذخیره‌سازی ارزهای دیجیتال بررسی شده است، از پرخطرترین تا ایمن‌ترین.

اصل اصلی ساده است: هرچه کنترل بیشتری بر کلیدهای خصوصی در دست مالک باشد، سطح امنیت بالاتر است. اما همراه با کنترل، مسئولیت شخصی نیز افزایش می‌یابد: خطای خدمات پشتیبانی دیگر قابل اصلاح نیست و از دست دادن عبارت بازیابی می‌تواند به معنای از دست دادن دسترسی به وجوه باشد.

1. حساب صرافی: راحت، اما کنترل در دست کاربر نیست

ذخیره‌سازی ارزهای دیجیتال در صرافی برای انجام معاملات مناسب است، اما به‌عنوان یک راه‌حل بلندمدت، این ضعیف‌ترین گزینه است. سکه‌ها در آدرس‌هایی قرار دارند که توسط پلتفرم کنترل می‌شوند و کاربر در واقع فقط موجودی را در رابط کاربری می‌بیند و امیدوار است که شرکت به تعهدات خود در مورد برداشت وجوه عمل کند.

مزایا:

• خرید، فروش و تبادل در یک حساب کاربری در دسترس است;
• نیازی به کار با کلیدهای خصوصی و عبارات بازیابی به‌صورت مستقل نیست;
• دسترسی معمولاً می‌تواند از طریق پشتیبانی بازیابی شود.

معایب:

• کلیدها در اختیار صرافی هستند، نه مالک دارایی‌ها;
• هک یا ورشکستگی پلتفرم می‌تواند به از دست دادن وجوه منجر شود;
• حساب ممکن است به درخواست نهادهای نظارتی مسدود یا یخ زده شود.

داستان‌های Mt. Gox، Coincheck و FTX نشان دادند که اعتماد به یک پلتفرم متمرکز می‌تواند به کجا ختم شود. صرافی برای معاملات راحت است، اما کنترل کامل بر ارزهای دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.

2. کیف پول‌های داغ: کلیدها در دست شما، اما در کنار اینترنت

کیف پول داغ یک برنامه روی گوشی هوشمند یا کامپیوتر یا یک افزونه مرورگر است. این دسته شامل MetaMask و Rabby برای Ethereum، Phantom برای Solana و همچنین Trust Wallet و Exodus می‌شود.

مزایا:

• کلیدهای خصوصی در اختیار کاربر هستند، نه واسطه;
• کیف پول‌ها برای DeFi، NFT و انتقالات روزمره راحت هستند;
• نصب معمولاً رایگان است و چند دقیقه طول می‌کشد.

معایب:

• برنامه به‌طور مداوم با محیط اینترنت مرتبط است;
• خطر فیشینگ، سایت‌های آلوده و بدافزار وجود دارد;
• اگر عبارت بازیابی گم شود، دسترسی را نمی‌توان بازیابی کرد.

در مقایسه با حساب صرافی، این یک مدل ذخیره‌سازی مستقل‌تر است: کلید در دستگاه کاربر قرار دارد. اما دستگاه به نقطه ضعف تبدیل می‌شود. اگر کامپیوتر آلوده باشد یا کاربر تراکنش را در یک سایت جعلی امضا کند، بازگرداندن دارایی‌ها غیرممکن خواهد بود. بخش قابل توجهی از ضررها در کاربران خصوصی به همین شکل اتفاق می‌افتد.

3. کیف پول‌های سخت‌افزاری: کلیدها به‌صورت آفلاین باقی می‌مانند

کیف پول سخت‌افزاری یک دستگاه جداگانه برای ذخیره‌سازی کلیدهای خصوصی خارج از اینترنت است. از جمله راه‌حل‌های معروف می‌توان به Ledger، Trezor، BitBox و SafePal اشاره کرد.

مزایا:

• کلیدها به‌صورت آفلاین در یک تراشه محافظت‌شده ذخیره می‌شوند و از دستگاه خارج نمی‌شوند;
• برای ارسال تراکنش، تأیید فیزیکی با دکمه یا لمس نیاز است;
• در بازار مدل‌های مختلفی با پشتیبانی از هزاران سکه وجود دارد.

معایب:

• باید دستگاه را خریداری، تنظیم و با احتیاط نگهداری کرد;
• برای کار به کامپیوتر یا تلفن از طریق کابل، بلوتوث یا NFC متصل می‌شود;
• امنیت تا حدی به تولیدکننده و نرم‌افزار آن بستگی دارد.

مکانیسم ساده است: کامپیوتر یا گوشی هوشمند پیش‌نویس تراکنش را ایجاد کرده و به کیف پول منتقل می‌کند و امضا درون دستگاه ایجاد می‌شود. کلید خصوصی به بیرون نمی‌رود، بنابراین حتی یک کامپیوتر آلوده نمی‌تواند به‌طور مستقیم آن را بدزدد.

کیف پول‌های سخت‌افزاری کلاسیک دارای صفحه‌نمایش هستند. در آن آدرس و مبلغ نمایش داده می‌شود، بنابراین تغییر داده‌های انتقال به‌طور نامحسوس دشوارتر است. کارت‌هایی مانند Tangem بر اساس همین اصل کار می‌کنند، اما بدون صفحه‌نمایش خود: جزئیات عملیات را کاربر بر روی تلفن بررسی می‌کند. این فرمت راحت‌تر و ارزان‌تر است، اما برای مقادیر بزرگ، صفحه‌نمایش روی خود دستگاه همچنان یک استدلال مهم باقی می‌ماند.

وضعیت حول Ledger یادآور یک جزئیات مهم است: هنگام انتخاب کیف پول سخت‌افزاری، کاربر نه تنها به سخت‌افزار، بلکه به تولیدکننده، نرم‌افزار و برنامه همراه نیز اعتماد می‌کند.

4. کیف پول‌های سرد کاملاً ایزوله: حداکثر حفاظت برای یک مالک

کیف پول‌های ایزوله، یا دستگاه‌های air-gapped، به‌طور مستقیم به اینترنت و سایر دستگاه‌ها متصل نمی‌شوند. از جمله این راه‌حل‌ها می‌توان به Keystone، Coldcard و Foundation Passport اشاره کرد.

مزایا:

• دستگاه به شبکه متصل نمی‌شود و مانند کیف پول‌های معمولی به سایر دستگاه‌ها متصل نمی‌شود;
• داده‌ها از طریق کدهای QR یا کارت حافظه منتقل می‌شوند;
• سطح حمله ممکن به حداقل رسیده است.

معایب:

• استفاده از چنین کیف پولی دشوارتر است;
• هر انتقال به اقدامات و زمان بیشتری نیاز دارد;
• قیمت و آستانه ورود بالاتر از راه‌حل‌های ساده‌تر است.

اصل ذخیره‌سازی air-gapped بر اساس "فاصله هوایی" بین کیف پول و شبکه است. تراکنش با استفاده از کد QR یا کارت SD به دستگاه منتقل می‌شود، به صورت آفلاین امضا می‌شود و به همان روش به عقب برمی‌گردد. در اینجا هیچ انتقال داده USB، بلوتوث یا NFC وجود ندارد --- به این معنی که کانال‌های حمله معمولی وجود ندارد.

برای چنین حفاظتی باید از راحتی هزینه کرد. اما برای ذخیره‌سازی بلندمدت ارزهای دیجیتال توسط یک مالک، این یکی از قوی‌ترین گزینه‌ها است.

5. چندامضایی: چندین کلید به جای یک نقطه شکست

چندامضایی --- این یک طرح است که برای ارسال وجوه، نیاز به تأیید تراکنش با چندین کلید دارد. به عنوان مثال، در فرمت "دو از سه"، یک کلید می‌تواند در خانه نگهداری شود، دومی در یک صندوق بانکی و سومی نزد یک شخص مورد اعتماد.

مزایا:

• برای انتقال نیاز به چندین کلید است، به عنوان مثال دو از سه;
• گم شدن یا به خطر افتادن یک کلید به مجرم دسترسی به وجوه نمی‌دهد;
• کلیدها می‌توانند بین مکان‌ها و افراد مختلف توزیع شوند.

معایب:

• این پیچیده‌ترین طرح در تنظیم و نگهداری است;
• خطا در ایجاد کیف پول می‌تواند دارایی‌ها را برای همیشه قفل کند;
• برای مقادیر کوچک، چنین حفاظتی معمولاً اضافی است.

چندامضایی وابستگی به یک دستگاه یا یک عبارت seed را کاهش می‌دهد. مجرم باید چندین کلید را به دست آورد و مالک دسترسی خود را از دست نمی‌دهد اگر یکی از آن‌ها گم یا شکسته شود.

برای بیت‌کوین، چندامضایی از طریق Sparrow Wallet یا Nunchuk تنظیم می‌شود، برای اتریوم --- از طریق Safe. همچنین خدماتی با پشتیبانی وجود دارد، از جمله Casa و Unchained.

با این حال، خود چندامضایی حداکثر امنیت را تضمین نمی‌کند. اگر همه سه کلید داغ روی یک لپ‌تاپ باشند، طرح تقریباً هیچ حفاظتی را تقویت نمی‌کند. مطمئن‌ترین گزینه این است که هر کلید روی یک دستگاه سخت‌افزاری جداگانه نگهداری شود.

خطر اصلی در چندامضایی نه تنها به هک مربوط می‌شود، بلکه به عامل انسانی نیز مربوط است. برای بازیابی، نه تنها عبارات seed، بلکه پیکربندی کیف پول نیز لازم است. بدون آن، حتی وجود همه سه عبارت ممکن است کمک نکند. بنابراین این فرمت بیشتر برای شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران بزرگ مناسب است که آماده‌اند تنظیمات را به دقت مستند کنند.

چگونه گزینه‌های ذخیره‌سازی مرتبط هستند

اگر گزینه‌ها را بر اساس سطح حفاظت مرتب کنیم، در آخرین مکان حساب صرافی قرار می‌گیرد: کاربر کلیدها را در اختیار ندارد و به پلتفرم وابسته است. کیف پول‌های داغ استقلال بیشتری را ارائه می‌دهند، اما کلیدها را در محیطی مرتبط با اینترنت نگه می‌دارند. کیف پول‌های سخت‌افزاری کلیدها را به آفلاین منتقل می‌کنند، دستگاه‌های سرد ایزوله کانال‌های حمله را کاهش می‌دهند و چندامضایی نقطه شکست واحد را حذف می‌کند.

نتیجه: بهتر است ترکیب کنید، نه اینکه یک روش را انتخاب کنید

مدل بهینه ذخیره‌سازی به میزان و سناریوی استفاده بستگی دارد. موجودی کوچک برای عملیات روزمره می‌تواند در کیف پول داغ نگهداری شود. منطقی‌تر است که پس‌اندازهای اصلی را در یک دستگاه سخت‌افزاری یا کاملاً ایزوله قرار دهید. برای محافظت از سرمایه بزرگ، بهتر است از چند امضایی استفاده کنید.

در هر گزینه‌ای، عنصر کلیدی عبارت نشانه‌گذاری (سید-فراز) باقی می‌ماند. بهتر است آن را روی کاغذ یا فلز یادداشت کرده و جدا از دستگاه نگهداری کنید. هرچه ذخیره‌سازی سید-فراز و کلیدها به‌طور مطمئن‌تری سازماندهی شود، شانس حفظ کنترل بر روی ارز دیجیتال حتی در صورت خرابی، سرقت یا نفوذ یکی از عناصر سیستم بیشتر خواهد بود.

این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی عمومی ارائه شده است و به‌منزله مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری، حقوقی یا مالیاتی تلقی نمی‌شود. هرگونه رویداد، جایزه، کمپین آنلاین یا اطلاعات مرتبط که در اینجا ذکر شده است، نباید به‌عنوان توصیه، ترغیب یا دعوت به خرید، فروش، معامله یا هرگونه دادوستد دیگر دارایی‌های رمزارزی تلقی شود. دارایی‌های رمزارزی از نوسان بالایی برخوردار هستند و ممکن است منجر به زیان شوند. دسترسی به خدمات، محصولات و رویدادهای مرتبط با WEEX ممکن است بسته به منطقه جغرافیایی متفاوت باشد. اطمینان از اینکه استفاده شما از این خدمات با قوانین و مقررات محلی مطابقت دارد، بر عهده خود شماست.