معاملات قابل برنامه‌ریزی وارد می‌شوند، هوک چگونه به «مغز» استخر معاملات تبدیل می‌شود؟

هوک Uniswap v4 در حال بازتوزیع سود بازار است.

نویسنده: Thejaswini M A

ترجمه: Chopper، Foresight News

در اوایل اکتبر، پروژه‌ای به نام Claus در شبکه اتریوم بخشی از «مغز» خود را تغییر داد. Claus هزینه‌های معاملاتی را تقسیم می‌کند تا برای خرید مجدد، سوزاندن، تزریق نقدینگی و اعطای جوایز به دارندگان NFT استفاده شود.

عملکرد مالی این توکن به شدت به وضعیت آب و هوا وابسته است. Claus هزینه‌های معاملاتی را به خرید مجدد، سوزاندن، نقدینگی و جوایز برای دارندگان NFT تخصیص می‌دهد. مدتی، گزارش آب و هوای فرودگاه هیترو لندن برای تعیین میزان بودجه‌ای که باید برای سوزاندن توکن‌ها و بازگشت به استخر نقدینگی برای حمایت از معاملات استفاده شود، به کار می‌رفت. روزهای بارانی برای سوزاندن توکن‌ها مفید است، در حالی که روزهای آفتابی برای نقدینگی مناسب‌تر هستند. اگر داده‌های آب و هوایی قطع شود، بودجه به طور مساوی تقسیم می‌شود.

آزمایش‌های آب و هوایی تنها یکی از چندین عملکرد استخر معاملات آن است. در تاریخ 6 اکتبر، تیم پروژه اعلام کرد که عملکرد آربیتراژ را حذف کرده اما آدرس قرارداد توکن، استخر معاملات و تمام عملکردهای دیگر را حفظ کرده است. به این ترتیب، دارندگان نیازی به تبدیل توکن‌های خود به نسخه جدید ندارند. دلیل این امکان، استفاده از هوک قابل ارتقا در استخر معاملات Uniswap v4 است.

هوک یک قرارداد هوشمند است که می‌تواند دستورات اضافی را در فرآیند معامله اضافه کند. سایر توسعه‌دهندگان می‌توانند با استفاده از هوک، هزینه‌ها را تنظیم کنند یا نقدینگی را فعال کنند. توسعه‌دهندگان می‌توانند در داخل صرافی‌های موجود، انواع بازارهای متفاوت را بسازند و نیازی به استقرار یک صرافی غیرمتمرکز جدید از صفر و متقاعد کردن تمام کاربران برای مهاجرت ندارند.

بنابراین تا تاریخ 8 اکتبر، اگر شما قرارداد ثبت هوک عمومی Uniswap را بررسی کنید، قرارداد مسئول تمام منطق هزینه‌های Claus، از هوک FeeWeatherHook قدیمی به کد جدید FeePrivacyHook تغییر یافته است.

تیم پروژه اعلام کرد که این توکن خود یک نماینده هوشمند است: توکن بدن آن است و هوک قابل ارتقای Uniswap v4 مغز آن است. در گذشته، قوانین توکن به محض نوشته شدن در قرارداد، تمام صرافی‌ها به طور دائمی از این مجموعه قوانین ثابت استفاده می‌کردند.

اما هوک این قوانین را از قرارداد توکن جدا کرده و به لایه بازار معاملات منتقل می‌کند. برخی از هوک‌ها حتی از بازنویسی قوانین معاملاتی در آینده پشتیبانی می‌کنند.

در اطراف این فناوری، یک صنعت جدید در حال شکل‌گیری است. این فناوری محصولات جالب زیادی را به وجود می‌آورد، اما همچنین خطرات جدیدی از دست دادن دارایی‌ها را به همراه دارد.

هوک چیست؟

فرض کنید در یک استخر معاملاتی قیمت ETH 2000 دلار است و در استخر دیگری قیمت 2020 دلار است. ربات‌های معاملاتی می‌توانند در استخر با قیمت پایین خرید کنند و در استخر با قیمت بالا بفروشند و پس از کسر هزینه‌ها و هزینه گاز، سود باقی‌مانده، سود آربیتراژ است. این نوع معاملات آربیتراژ اختلاف قیمت بین دو استخر را از بین می‌برد. معمولاً، ربات‌های آربیتراژ تمام سود را برمی‌دارند و استخر معاملاتی تنها هزینه‌های معاملاتی را کسب می‌کند.

استخرهای نقدینگی معمولی خود دارای قوانین محاسبه معاملات و دریافت هزینه‌ها هستند. اما توسعه‌دهندگان ممکن است بخواهند بخشی از سود آربیتراژ را برای کاربران نگه دارند. هوک یک قرارداد هوشمند مستقل است که در نقاط خاصی از معامله دستورات اضافی را اجرا می‌کند. برخی از هوک‌ها می‌توانند از این منطق استفاده کنند تا پس از اتمام تبادل، اختلاف قیمت را بررسی کرده و در همان معامله آربیتراژ را اجرا کنند. سپس، سود آربیتراژ به تأمین‌کنندگان نقدینگی، معامله‌گران و تیم پروژه‌ای که هوک را مستقر کرده است، تقسیم می‌شود.

در Uniswap v4، یک قرارداد مشترک به نام PoolManager وجود دارد که به طور یکپارچه تبادلات را مدیریت کرده و موجودی‌های هر استخر را ثبت می‌کند. تمام استخرهای v4 در یک زنجیره مشترک از این PoolManager استفاده می‌کنند، اما هر استخر دارای نقدینگی و تنظیمات مستقل است.

زمانی که شما ETH را برای تبادل به توکن CLAUS استفاده می‌کنید، PoolManager استخر ETH/CLAUS را برای پردازش این معامله فراخوانی می‌کند. اگر آن استخر هوکی داشته باشد، سیستم همچنین زمان اجرای هوک را تعیین می‌کند.

هوک می‌تواند شامل تابع beforeSwap باشد، به این معنی که این دستورات قبل از اجرای معامله اجرا می‌شوند. به عنوان مثال، محاسبه هزینه این تبادل یا تأیید اینکه آیا معامله‌گر مجوز معامله را دارد. همچنین تابع afterSwap وجود دارد که به معنای اجرای دستورات پس از اتمام معامله است و می‌تواند خرید مجدد توکن یا ثبت قیمت به‌روز شده را تحریک کند. هوک می‌تواند تنها یکی از این توابع را به صورت جداگانه استفاده کند، هر دو را همزمان فعال کند یا با توابع دیگر مرتبط با افزایش/کاهش نقدینگی ترکیب کند.

این دستورات نیازی به تغییر مکرر ندارند. یک مجموعه هوک می‌تواند سال‌ها از همان مجموعه قوانین استفاده کند، به عنوان مثال، بخشی از هزینه‌ها را به عنوان پاداش ثابت برداشت کند.

استخر معاملاتی همچنین می‌تواند بدون نصب هوک باشد، در این صورت PoolManager معاملات را طبق منطق استاندارد v4 پردازش می‌کند. هوک برای توسعه‌دهندگانی که می‌خواهند منطق معاملاتی خود را سفارشی کنند، طراحی شده است.

چالش در این است که توسعه‌دهندگان در آینده بخواهند منطق دستورات را جایگزین کنند. هنگام ایجاد استخر، آدرس قرارداد هوک در تنظیمات نوشته می‌شود و PoolManager به این آدرس برای فراخوانی قرارداد مربوطه متکی است. در طراحی Uniswap v4، این آدرس بخشی دائمی از هویت استخر است. استقرار یک هوک با آدرس جدید به طور خودکار به استخرهای معاملاتی قدیمی متصل نخواهد شد.

اگر مکانیزم ارتقا وجود نداشته باشد، برای استفاده از هوک جدید، باید استخر معاملاتی جدیدی ایجاد کرده و نقدینگی را به آن منتقل کنید.

Claus با استفاده از ساختار قابل ارتقا این مشکل را دور زده است. هوک آن به دو بخش تقسیم می‌شود: یک قرارداد آدرس دائمی را حفظ می‌کند که برای فراخوانی استخر استفاده می‌شود؛ و قرارداد دوم کد دستورات اجرایی واقعی را ذخیره می‌کند. قرارداد اول به عنوان نماینده شناخته می‌شود.

زمانی که مدیر مجاز Claus بخواهد قوانین را تغییر دهد، تنها کافی است کد دستورات جدید را مستقر کند و به قرارداد نماینده اطلاع دهد که به نسخه جدید سوئیچ کند. استخر معاملاتی همچنان به همان آدرس هوک فراخوانی می‌کند، اما منطق کد اجرایی هوک به‌روز شده است.

این اصل این است که استخرهای موجود بدون نیاز به مهاجرت توکن‌ها توسط کاربران، می‌توانند از ویژگی‌های جدید بهره‌مند شوند. طرفی که مجوز ارتقا را در دست دارد، قدرت کنترل رفتار استخر را دارد و این همان جایی است که کاربران باید ریسک اعتماد را ارزیابی کنند.

ویژگی‌هایی که قبلاً غیرممکن بودند

قبل از ظهور هوک، توسعه‌دهندگان می‌توانستند توکن‌ها را برای پیاده‌سازی منطق خاصی ایجاد کنند، اما سازگاری با اکوسیستم DeFi دشوار بود.

اولین راه‌حل این بود که قوانین را مستقیماً در قرارداد توکن بنویسند. به این ترتیب، «توکن‌های مالیاتی» در اتریوم به وجود آمدند، به این معنی که هنگام انتقال، به طور خودکار هزینه‌ای از توکن‌ها کسر می‌شود. اگر شما 100 توکن را برای تبادل منتقل کنید، قرارداد توکن 2 توکن را کسر می‌کند و در نهایت تنها 98 توکن به استخر معاملاتی وارد می‌شود. در حالی که قرارداد صرافی انتظار دارد 100 توکن کامل دریافت کند، معامله شکست خواهد خورد.

در مستندات Uniswap v3 ذکر شده است که این نوع توکن‌ها نمی‌توانند با قراردادهای مسیریابی استاندارد سازگار باشند. توسعه‌دهندگان تنها می‌توانند از قراردادهای بسته‌بندی شده یا راه‌حل‌های سفارشی استفاده کنند. مکانیزم مالیاتی اگرچه می‌تواند بودجه پاداش را جمع‌آوری کند، اما دشواری‌های معاملاتی توکن را افزایش می‌دهد و بسیاری از صرافی‌ها نمی‌توانند این نوع کسر خودکار را پردازش کنند.

توسعه‌دهندگان همچنین می‌توانند قراردادهای جداگانه‌ای را برای استخرها بسازند یا کد صرافی را تغییر دهند و نسخه مستقل DEX را مستقر کنند. اما کار ساخت زیرساخت کامل به مراتب بیشتر از خود عملکرد است.

هوک به توسعه‌دهندگان یک حامل ویژه برای قوانین معاملاتی ارائه می‌دهد. این فناوری این قابلیت‌ها را محقق می‌کند:

• تنها در زمان معامله، وجوه را برای خرید مجدد یا اعطای جوایز برداشت می‌کند و به انتقال‌های کیف پول عادی مالیات نمی‌گیرد؛
• به طور خودکار هزینه‌های معاملاتی را تنظیم می‌کند، به عنوان مثال، در زمان افزایش نوسانات بازار نرخ‌ها را تنظیم می‌کند؛
• سود آربیتراژ به دست آمده را به معامله‌گران و تأمین‌کنندگان نقدینگی تقسیم می‌کند؛
• مجوزهای معاملاتی را محدود می‌کند، استخر تنها به کیف پول‌های در لیست سفید اجازه معامله می‌دهد؛
• نقدینگی را به پروتکل‌های وام‌دهی متصل می‌کند، نقدینگی بلااستفاده در زمان عدم استفاده از تبادل، بهره تولید می‌کند؛
• این قابلیت‌ها را در صرافی‌های موجود پیاده‌سازی می‌کند و نیازی به استقرار و نگهداری یک DEX مستقل ندارد.

هوک همچنین یک نوع مدل تجاری جدید را به وجود می‌آورد: هسته محصول دقیقاً منطق معاملاتی استخرهای سفارشی است.

در تاریخ 14 اکتبر، Uniswap VolatilePair را مستقر کرد، که یک هوک است که نرخ‌های دو طرفه خرید و فروش را تفکیک می‌کند و ابتدا در استخر معاملاتی ETH/USDC در اتریوم راه‌اندازی شد. این هوک بر اساس نوسانات قیمت اخیر، از خریداران و فروشندگان هزینه‌های متفاوتی دریافت می‌کند. اعلامیه رسمی نشان می‌دهد که حجم معاملات هوک StablePair که قبلاً راه‌اندازی شده بود، در چهار هفته به 3.1 میلیارد دلار رسید.

تیم‌های دیگر نیز در حال تنظیم هزینه‌ها به صورت پویا بر اساس نوع دارایی‌های معاملاتی هستند.

پروژه DEX در زنجیره Robinhood به نام Fables از این ایده استفاده کرده و از توکن‌های سهام و دارایی‌های مشابه پشتیبانی می‌کند و با استفاده از هوک، هزینه‌ها را بر اساس زمان، نوسانات و سیگنال‌های دیگر تنظیم می‌کند. زمانی که بازارهای اوراق بهادار زیرساختی بسته هستند، توکن‌های سهام همچنان قابل معامله هستند، اما در این زمان منابع داده قیمت قابل اعتماد و فرصت‌های هجینگ کاهش می‌یابد.

منطق نرخ‌های پویا این است که در این نوع دوره‌ها نقدینگی و در دوره‌های فعالیت معاملاتی فعال، ریسک‌های کاملاً متفاوتی را متحمل می‌شود.

Fables هزینه‌ها را بر اساس زمان باز و بسته شدن بازارهای سهام ایالات متحده تنظیم می‌کند. برخی از صندوق‌های توکن‌شده تنها به سرمایه‌گذاران واجد شرایط اجازه دارند.

Uniswap Labs در ماه ژوئیه استخرهای معاملاتی قابل کنترل با مجوز Uniswap v4 را راه‌اندازی کرد و Superstate، Securitize و Dowgo از اولین شرکای آن هستند. این طرح با استفاده از هوک، بررسی می‌کند که آیا کیف پول مجوز معامله و ارائه نقدینگی را دارد یا خیر.

هوک DualPool توکن‌های بلااستفاده بازارساز را قرض می‌دهد و زمانی که نیاز به استفاده از تبادل باشد، دوباره جمع‌آوری می‌کند. Spark قبلاً 150 میلیون دلار نقدینگی را به v4 منتقل کرده و قصد دارد این هوک را متصل کند. هوک حراج می‌تواند در یک دوره زمانی توکن‌های جدید را به تدریج بفروشد و در نهایت بر اساس قیمت تسویه خریداران، استخر معاملاتی را ایجاد کند. Aztec با استفاده از این هوک، از بیش از 17000 شرکت‌کننده در حراج حدود 59 میلیون دلار جمع‌آوری کرده است.

از نظر داده‌ها، حجم معاملات v4 در 30 روز گذشته به 39.7 میلیارد دلار رسیده است که تقریباً نیمی از حجم کل معاملات Uniswap را تشکیل می‌دهد و 64 درصد از هزینه‌های Uniswap را تأمین می‌کند. بخش بزرگی از این حجم معاملات از زنجیره Robinhood ناشی می‌شود. Bitquery در اوایل سپتامبر هنگام بررسی استخرهای این زنجیره، تنها حدود یک سوم استخرهای v4 هوک داشتند، اما این استخرها 74.5 درصد از معاملات را تأمین کردند.

اکوسیستم اتریوم

اگر Hook به عنوان یک حامل جدید برای قوانین معاملات توکن تبدیل شود، فرصت در فروش بسته‌های ابزار آماده به کار است و programmable.market نماینده این موضوع است. این پلتفرم خود را زیرساختی برای راه‌اندازی باز Uniswap v4 معرفی می‌کند، به عبارت ساده، این یک بسته ابزار است که می‌توان با یک کلیک قوانین معاملاتی از پیش تعیین شده را در اتریوم و زنجیره Robinhood مستقر کرد. با انتخاب نسخه Classic، می‌توان توکن‌هایی با کارمزد خرید و فروش سفارشی را مستقر کرد که با استخر معاملات ETH قفل دائمی همراه است.

به نظر من، این اساساً توکن‌های مالیاتی است، فقط اینکه اکنون منطق کارمزد در استخر معاملات قرار دارد و قراردادهای مسیریابی می‌توانند به طور پیش‌فرض شناسایی کنند. نسخه سفارشی که از طریق API مستقر می‌شود، برای تیم‌های پروژه‌ای که می‌خواهند طرح Hook سفارشی ایجاد کنند، طراحی شده است. programmable در تنظیمات پیش‌فرض پروژه‌های جدید در زنجیره Robinhood، 0.2% کارمزد را به آدرس مشخصی منتقل می‌کند. مستندات همچنین به صراحت بیان می‌کند که قرارداد هنوز تحت ممیزی خارجی و مسابقات امنیتی عمومی قرار نگرفته است.

Claus از طریق programmable.market راه‌اندازی شده است. خرید مجدد، جوایز NFT و تخصیص منابع مبتنی بر آب و هوا، همه می‌توانند به عنوان بخشی از معاملات توکن ادغام شوند. Claus می‌تواند هدف کارمزدهای معاملاتی را تغییر دهد بدون اینکه نیاز به صدور توکن جدید باشد. اما دارندگان باید به تغییرات توجه کنند ------ قوانینی که هنگام خرید توکن پذیرفته شده‌اند، ممکن است بعداً تغییر کنند.

زنجیره Robinhood همچنین دارای پلتفرم‌های ابزاری مشابهی به نام Hookrfun است که 22 نوع "اجزای Hook" را برای انتخاب خالقان ارائه می‌دهد، از جمله محافظت در برابر حملات و نابودی خودکار. یکی از این اجزا، What The Hook، می‌تواند قبل از ربات‌های آربیتراژ، اختلاف قیمت بین استخرها را شناسایی کرده و سود را به معامله‌گران و تأمین‌کنندگان نقدینگی تقسیم کند. بسته ابزار صدور توکن Hookr این سرویس را در خود دارد.

استخرهای شخص ثالث به طور مستقیم به قوانین تقسیم سود پیش‌فرض What The Hook متصل می‌شوند: 45% به تأمین‌کنندگان نقدینگی، 5% به معامله‌گران، 40% به خزانه و 10% به معرفان تعلق می‌گیرد. این نسبت‌ها برای تقسیم سود آربیتراژ است. What The Hook تنها ابزاری است که داده‌های مربوطه را به طور عمومی منتشر می‌کند و بیشتر منابع آربیتراژ توزیع شده به خزانه خود باقی می‌ماند.

اکوسیستم Solana

پروتکل Uniswap در Solana مستقر نشده است و معاملات Solana در چندین DEX مانند Raydium، Orca و Meteora توزیع شده است. هیچ PoolManager واحدی برای متصل کردن Hook وجود ندارد، بنابراین Solana Hook را در خود توکن‌ها گنجانده است.

استاندارد جدید توکن Solana به نام Token-2022، به خالقان اجازه می‌دهد تا Hook انتقال را اضافه کنند. هر بار که توکن منتقل می‌شود، این برنامه اجرا می‌شود و شامل معاملات خرید و فروش و همچنین انتقال‌های کیف پول عادی است. این می‌تواند قوانین را بررسی کند، به عنوان مثال، بررسی کند که آیا آدرس دریافت‌کننده واجد شرایط نگهداری است یا خیر، و در صورت عدم تطابق شرایط، انتقال را مسدود کند.

Hooked پلتفرم صدور توکن Solana است و هر توکنی که در این پلتفرم صادر می‌شود، به طور خودکار Hook انتقال را دارد. خالقان می‌توانند از 39 مجموعه قوانین آماده انتخاب کنند، به عنوان مثال، مکانیزم "سیب داغ"، یا از خریداران بخواهند که پس از خرید 15 دقیقه صبر کنند تا بتوانند بفروشند؛ همچنین می‌توانند از AI برای تولید قوانین سفارشی استفاده کنند. هر قانون با توضیحات ساده و قابل فهم همراه است و برخی توکن‌ها از پروژه‌ها یا دارندگان اجازه رأی‌گیری برای بازنویسی قوانین را دارند. هر معامله 1% کارمزد دریافت می‌کند که بیشتر آن برای خرید مجدد و نابودی توکن بومی پلتفرم Hooked استفاده می‌شود.

اما در اینجا محدودیت‌هایی وجود دارد، مگر اینکه مدیران تأیید کنند، Raydium برای توکن‌های دارای Hook انتقال، استخر معاملاتی ایجاد نخواهد کرد. Meteora می‌تواند از این نوع توکن‌ها در منحنی ارزش پشتیبانی کند؛ اما زمانی که توکن به استخر معاملاتی اصلی ارتقا می‌یابد، منطق Hook انتقال حذف خواهد شد. راه‌حل جایگزین Hooked این است که توکن به طور دائمی در منحنی باقی بماند تا قوانین به طور مداوم معتبر بمانند.

در Uniswap v4، قوانین اضافی متعلق به استخر معاملاتی است. یک توکن می‌تواند در استخرهایی که Hook متصل هستند معامله شود و همچنین می‌تواند در استخرهایی که بدون Hook هستند معامله شود. کاربران می‌توانند استخر معاملاتی را به صورت دلخواه انتخاب کنند یا به طور خودکار توسط مسیریابی انتخاب شود.

منطق Hook انتقال در Solana متفاوت است: قوانین به خود توکن متصل هستند و هر عمل انتقال توکن، قوانین را فعال می‌کند، حتی انتقال بین کیف پول‌ها نیز مستثنی نیست. هر دو راه‌حل دارای اکوسیستم‌های مرتبط هستند: مسیریابی تصمیم می‌گیرد که جریان معاملات به کدام استخر برود و صرافی تصمیم می‌گیرد که کدام ویژگی‌های توکن را پشتیبانی کند.

توسعه‌دهندگان ابزارهای طراحی بازار بیشتری دارند، اما انتخاب‌های آن‌ها، تعیین می‌کند که آیا پروژه می‌تواند کاربران و نقدینگی را جذب کند.

چه تغییراتی با قوانین قابل ارتقا به وجود می‌آید

من معتقدم ویژگی‌های قابل ارتقا از خود Hook مهم‌تر است. Hook ثابت، فقط یک نسخه بهبود یافته از توکن‌های مالیاتی است. این باعث می‌شود که بازار معاملاتی مربوط به توکن، شبیه به یک برنامه باشد که می‌تواند به‌روزرسانی‌های نسخه‌ای را دریافت کند.

قبل از این، اگر می‌خواستید منطق توکن را تغییر دهید، تنها راه انجام مهاجرت توکن بود. پروژه باید قرارداد جدیدی مستقر کند و از تمام دارندگان بخواهد که توکن‌های خود را تعویض کنند و از صرافی‌ها بخواهد که دوباره توکن را لیست کنند، در حالی که نقدینگی در دو نسخه جدید و قدیمی پراکنده می‌شود. در سپتامبر 2024، Polygon MATIC را به POL تبدیل خواهد کرد و تمام دارندگان باید 1:1 تعویض کنند و صرافی‌ها نیز باید به کاربران کمک کنند تا این تغییر را انجام دهند.

این نوع مهاجرت همیشه بخشی از دارندگان را از دست می‌دهد. Hook قابل ارتقا، به پروژه اجازه می‌دهد تا رفتار معاملاتی توکن را تغییر دهد بدون اینکه نیاز به مهاجرت گسترده کاربران باشد. این به طور قابل توجهی هزینه‌های آزمایش پروژه را کاهش می‌دهد.

ممکن است ارزش واقعی Hook در سناریوهای عملیاتی نهفته باشد، نه در Memecoin. من به توکن‌های اوراق بهادار فکر می‌کنم ------ قوانین معاملاتی دارایی‌های دنیای واقعی به طور مداوم در حال تغییر است. یک صندوق ممکن است سهمیه‌های جدیدی برای سرمایه‌گذاران از کشورهای دیگر اضافه کند و نیاز به به‌روزرسانی تأیید صلاحیت سرمایه‌گذاران داشته باشد. Hook قابل ارتقا می‌تواند این تنظیمات را در حالی که استخر معاملاتی موجود را حفظ می‌کند، انجام دهد. این تغییرات حقوق قانونی سرمایه‌گذاران را تغییر نمی‌دهد و محدودیت‌های موجود در قرارداد توکن را حذف نمی‌کند، اما می‌تواند به مکان‌های معاملاتی اجازه دهد تا با تغییرات قوانین همگام شوند. برای بازاری که می‌خواهد به مدت طولانی فعالیت کند، این توانایی بسیار عملی‌تر از قفل کردن تمام قوانین در زمان راه‌اندازی است.

صندوق ممکن است نیاز به به‌روزرسانی قوانین معاملاتی داشته باشد، در حالی که جامعه Memecoin ممکن است بخواهد که قوانین هرگز تحت تأثیر پروژه قرار نگیرد. هر دو خواسته معقول هستند. در مواجهه با Hook قابل ارتقا، من به دقت بررسی می‌کنم که کنترل‌کنندگان می‌توانند چه محتوایی را تغییر دهند. فقط به‌روزرسانی شرایط ورود به معامله یک موضوع است؛ اما توانایی تغییر کارمزدها و تغییر مسیر وجوه پاداش، به کاربران استخر قدرت بیشتری می‌دهد.

من امیدوارم قبل از اینکه به روزرسانی بر روی سرمایه من تأثیر بگذارد، زمان کافی برای بررسی داشته باشم، و اگر موافق نیستم، فرصتی برای برداشت داشته باشم. پروژه می‌تواند یک دوره انتظار اطلاع‌رسانی را در قرارداد قرار دهد و دامنه تغییرات قابل انجام توسط توسعه‌دهندگان را محدود کند. کاملاً رها کردن حقوق ارتقا، اگرچه تغییرات بعدی را متوقف می‌کند، اما همچنین توانایی اصلاح نقص‌ها را از بین می‌برد. قبل از واریز وجوه، من این شرایط را به دقت بررسی می‌کنم و همچنین کارمزدها و بازده مورد انتظار را بررسی می‌کنم.

Claus Hook را به عنوان مغز توکن می‌نامد. در آینده، تیم‌های پروژه می‌توانند به AI اجازه دهند که Hook را به طور خودکار با شرایط بازار به‌روزرسانی کند. به عنوان مثال، AI می‌تواند کارمزدها را در محدوده‌ای که تیم تعیین کرده است تنظیم کند و دلیل هر تغییر را توضیح دهد. این نوع تنظیمات خودکار بسیار جذاب است، اما من تأیید می‌کنم: چه کسی این مرزهای AI را تعیین می‌کند و در صورت اتخاذ تصمیمات نادرست توسط AI، چه کسی حق توقف را دارد.

پول از دیرباز ایده‌های خود را داشته است. در دوران رکود بزرگ 1932، شهر وگن در اتریش پول محلی را منتشر کرد. برای حفظ اعتبار اسکناس، دارندگان باید هر ماه در پایان ماه، مالیات بر ارزش افزوده 1% را خریداری کنند. چه کسی مایل است پولی را که به طور مداوم کاهش می‌یابد، نگه دارد؟ این طراحی مردم را به مصرف تشویق می‌کند، نه به انباشت.

دولت محلی با این مکانیزم پروژه‌های عمومی را تأمین مالی می‌کند و به ساکنان اجازه می‌دهد از این پول برای پرداخت مالیات استفاده کنند، از جمله پرداخت مالیات معوقه. در سال 1933، بانک مرکزی اتریش مداخله کرد و این آزمایش به پایان رسید.

در آن زمان، قوانین پولی توسط دولت تعیین می‌شد. دولت هنوز هم قوانین را تعیین می‌کند و نحوه استفاده مردم از پول را شکل می‌دهد. و فناوری رمزنگاری به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا برای توکن‌های مستقل و بازارها این قوانین را تعیین کنند، خریداران می‌توانند به راحتی طرح‌هایی را انتخاب کنند که با نیازهای خود سازگار باشد.

انتخاب یک توکن در واقع به معنای ارزیابی این است که آیا این تنظیمات قانونی برای شما مناسب است یا خیر.