یک کتاب سفارش برای دلار و استیبل‌کوین‌ها. این چگونه کار می‌کند

در یک صرافی می‌توانند به طور همزمان جفت‌های BTC/USD، BTC/USDC، BTC/USDT و BTC/USDG وجود داشته باشند. در هر کدام یک دارایی یکسان فروخته می‌شود، اما تسویه حساب‌ها در ارزهای مختلف انجام می‌شود. معمولاً چنین بازارهایی دارای کتاب‌های سفارش جداگانه‌ای هستند. خریدار BTC با USDC نمی‌تواند درخواست فروشنده را از BTC/USD برداشت کند، حتی اگر USDC تقریباً برابر با ۱ دلار باشد.

صرافی‌ها به این موضوع به طور متفاوتی نگاه می‌کنند. به عنوان مثال، OKX در سپتامبر ۲۰۲۶ این طرح را برای بخشی از بازارها تغییر داد. این پلتفرم نقدینگی USD و USDC را ترکیب کرد. اکنون درخواست‌ها به یک کتاب سفارش مشترک وارد می‌شوند و کاربر ارز تسویه را به طور جداگانه انتخاب می‌کند. مجموعه دارایی‌های در دسترس بستگی به بازار و حوزه قضایی دارد. در مورد OKX، در میان آن‌ها USD، USDC، USDG و برای بازارهای خاص RLUSD وجود دارد. قیمت دارایی و ارزی که برای آن پرداخت می‌شود، دیگر نیازی به هم‌خوانی ندارند.

یک بازار به جای چندین بازار

کتاب سفارش --- این یک صف از درخواست‌های خریداران و فروشندگان با قیمت‌ها و حجم‌های مشخص است. فرض کنید در BTC/USDC حدود قیمت فعلی ۲۰ BTC در دسترس است و ۵۰ BTC دیگر در BTC/USD همسایه قرار دارد. یک تاجر با USDC نیاز به خرید ۳۰ BTC دارد. در بازارهای جداگانه، پس از ۲۰ BTC اول، او مجبور است یا به عمق کتاب سفارش برود و قیمت بیشتری بپردازد، یا ابتدا ارز را تغییر دهد و به BTC/USD برود.

در یک کتاب سفارش واحد، نقدینگی تنها به درخواست‌های شرکت‌کنندگانی که از USDC استفاده می‌کنند، محدود نمی‌شود. این مشکل تکه‌تکه شدن را کتاب سفارش یکپارچه USD در OKX حل می‌کند. چندین ارز تسویه به یک کتاب سفارش دسترسی پیدا می‌کنند.

چگونه USDC با USD ملاقات می‌کند

دو شرکت‌کننده را تصور کنید. یکی BTC را می‌فروشد و می‌خواهد USD دریافت کند. دیگری BTC را می‌خرد، اما USDC را در حساب خود نگه می‌دارد. در یک صرافی معمولی، درخواست‌های آن‌ها در کتاب‌های سفارش مختلف قرار می‌گرفت. در سیستم یکپارچه، آن‌ها می‌توانند در یک درخواست ملاقات کنند.

فرض کنید، در OKX، کاربر بازار دلاری را باز می‌کند و به طور جداگانه ارز را در قسمت "تجارت با" انتخاب می‌کند. شرکت‌کننده دوم می‌تواند از یک دارایی تسویه دیگر که پشتیبانی می‌شود، استفاده کند. اگر درخواست‌ها مطابقت داشته باشند، صرافی تسویه داخلی بین ارزها را انجام می‌دهد. خریدار نیازی به تبدیل USDC به USD به طور مستقل ندارد.

صرافی هیچ کمیسیونی جداگانه برای استفاده از ارز تسویه دیگر که پشتیبانی می‌شود، دریافت نمی‌کند. بازار مشترک می‌شود، اما خود پول‌ها: USDC، USDG و سایر استیبل‌کوین‌ها همچنان به عنوان دارایی‌های مختلف در ترازنامه وجود دارند.

USD روی صفحه، USDC در API

مهاجرت سپتامبر به خوبی نشان می‌دهد که چگونه رابط کاربری صرافی می‌تواند با ساختار داخلی آن متفاوت باشد. از ۲۳ سپتامبر، ابزارهای قدیمی USD و ابزارهای جدید USDC برای مدتی به طور موازی کار کردند. کاربران و توسعه‌دهندگان این امکان را داشتند که درخواست‌ها را منتقل کنند و سیستم‌های تجاری را دوباره تنظیم کنند.

در ۳۰ سپتامبر، ابزارهای قدیمی USD از تجارت خارج شدند و درخواست‌های باز باقی‌مانده لغو شدند. در سطح API، ابزارهای مربوطه Crypto-USDC به عنوان ابزارهای پایه قرار گرفتند. در عین حال، در رابط کاربری، بازارهای یکپارچه همچنان به عنوان Crypto/USD نمایش داده می‌شوند.

بنابراین، یک فرد می‌تواند BTC/USD را ببیند، در حالی که ربات تجاری با BTC-USDC کار می‌کند. اگر کاربر بخواهد دقیقاً در USD تسویه کند، این موضوع به طور اضافی در پارامترهای درخواست منتقل می‌شود. برای تجارت دستی معمولی، این تفاوت تقریباً نامحسوس است. برای استراتژی الگوریتمی، شناسه نادرست ابزار می‌تواند تجارت را به طور کامل متوقف کند.

نقدینگی و ارز تسویه --- چیزهای متفاوتی هستند

قبلاً نام BTC/USDC به طور همزمان هم کتاب سفارش و هم ارز معامله را مشخص می‌کرد. در مدل جدید، این عملکردها جدا شده‌اند. BTC می‌تواند یک قیمت دلاری واحد و یک صف درخواست مشترک داشته باشد، در حالی که یک مشتری با USDC تسویه می‌شود، دیگری با USD، و سومی با دارایی دلاری دیگری که پشتیبانی می‌شود.

این موضوع به ویژه در سفارشات بزرگ مشهود است. اگر در کنار قیمت فعلی در بازارهای جداگانه به طور فرضی ۵۰ BTC در USD، ۲۰ BTC در USDC و ۱۰ BTC در USDG وجود داشته باشد، هر مشتری معمولاً فقط بخش خود را از نقدینگی می‌بیند. پس از ادغام، این حجم‌ها می‌توانند در یک فرآیند تطابق درخواست‌ها شرکت کنند. قیمت واقعی یک معامله بزرگ همچنان به کتاب سفارش فعلی بستگی دارد، اما خود بازار کمتر تکه‌تکه می‌شود.

چه چیزی برای سازنده بازار به دست می‌آید

در برخی از جفت‌ها، سازنده بازار باید همزمان قیمت‌ها را در BTC/USD، BTC/USDC، BTC/USDG و دیگر بازارهای مشابه حفظ کند. سرمایه بین چندین عمق بازار تقسیم می‌شود. اگر جریان مشتریان به طور ناگهانی از یک جفت به جفت دیگر منتقل شود، منابع باید به دنبال تقاضا جابجا شوند.

در یک عمق بازار عمومی، یک صف درخواست می‌تواند کاربران با دارایی‌های محاسباتی مختلف را خدمت‌رسانی کند. این تعداد بازارهای موازی که باید حفظ شوند را کاهش می‌دهد.

با ظهور توکن‌های جدید دلاری، این اثر بیشتر قابل مشاهده می‌شود. اگر برای هر استیبل‌کوین جدید جفت‌های جداگانه‌ای با BTC، ETH، SOL و ده‌ها دارایی دیگر ایجاد شود، تعداد عمق‌های بازار به سرعت افزایش می‌یابد.

خطر جدا شدن از دلار

ادغام عمق‌های بازار به خوبی کار می‌کند تا زمانی که استیبل‌کوین‌های دلاری نزدیک به ۱ دلار معامله شوند. اما USDC، USDG و RLUSD توکن‌های ناشران مختلف با ذخایر، قوانین انتشار و بازخرید خاص خود هستند. اگر یکی از آن‌ها به طور قابل توجهی از دلار منحرف شود، قابلیت تعویض ساده متوقف می‌شود.

قوانین عمومی OKX فرمول محاسبه جداگانه‌ای برای سناریوی جدایی شدید فاش نمی‌کند. این پلتفرم خود فهرست ارزهایی را که می‌توان در بازار خاصی استفاده کرد کنترل می‌کند و می‌تواند آن را تغییر دهد.

چنین موردی قبلاً اتفاق افتاده است. در ماه مه ۲۰۲۶، OKX پذیرش USDC برای درخواست‌های جدید در USDT/USD را متوقف کرد و امکان استفاده از دیگر دارایی‌های محاسباتی پشتیبانی شده را حفظ کرد. بنابراین، عمق عمومی به این معنا نیست که صرافی همه توکن‌های دلاری را از نظر ریسک یکسان می‌داند.

یک اصل --- و برای مشتقات

مدل مشابهی در قراردادهای آتی با حاشیه دلاری نیز استفاده می‌شود. به جای قراردادهای جداگانه برای هر ارز محاسباتی، شرکت‌کنندگان می‌توانند با نقدینگی عمومی یک ابزار تجارت کنند و دارایی محاسباتی را به طور جداگانه انتخاب کنند.

در نسخه اروپایی این قراردادهای آتی، OKX از USD، USDC و USDG پشتیبانی می‌کند. ارز انتخاب شده برای محاسبه کمیسیون‌ها، سود و زیان، تأمین مالی و حاشیه استفاده می‌شود. برای بازار یک قیمت و یک عمق بازار باقی می‌ماند و نتیجه مالی مشتری خاص در دارایی انتخاب شده محاسبه می‌شود.

چگونه این در سایر صرافی‌ها کار می‌کند

مدل واحدی هنوز وجود ندارد. Gemini از نوامبر ۲۰۲۵ نقدینگی دلاری را با GUSD، USDC و RLUSD ادغام می‌کند. به عنوان مثال، گزینه‌های دلاری و استیبل‌کوینی بازار BTC از نقدینگی پایه مشترک استفاده می‌کنند، اگرچه مجموعه ابزارهای در دسترس به منطقه مشتری بستگی دارد.

Gate از ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ دفتر سفارش USD Unified را راه‌اندازی کرد. این شامل USD، USDC، USD1 و RLUSD است. کاربر ارز محاسباتی را انتخاب می‌کند و درخواست‌ها برای یک دارایی پایه به عمق عمومی می‌رسند. تبدیل داخلی بین طرفین توسط پلتفرم درون سیستم انجام می‌شود. در حال حاضر Gate محدودیت قابل توجهی دارد: مدل واحد به تجارت اسپات مربوط می‌شود و شامل حاشیه‌های ایزوله و متقاطع نمی‌شود.

Binance ساختار سنتی‌تری را حفظ می‌کند. BTC/USD، BTC/USDC و BTC/USDT به عنوان بازارهای اسپات جداگانه با عمق‌های خود وجود دارند. برای دسترسی به نقدینگی جفت دیگر، کاربر باید به طور جداگانه به آن منتقل شود.

Bybit در اسپات به طور مشابه عمل می‌کند: BTC/USDT و BTC/USDC جفت‌های تجاری مستقل هستند. در عین حال، سرمایه کاربر در سطح دیگری از طریق حساب تجاری یکپارچه جمع‌آوری می‌شود.

این یک تفاوت مهم است. حساب تجاری یکپارچه دارایی‌ها و وثیقه‌ها را در یک حساب جمع‌آوری می‌کند، اما چندین جفت اسپات را به یک عمق بازار تبدیل نمی‌کند. در OKX، Gemini و Gate نقدینگی تجاری به طور خاص ادغام می‌شود. در Binance و Bybit، جفت‌های دلاری اصلی هنوز به عنوان بازارهای جداگانه باقی مانده‌اند.

چه چیزی برای تاجر تغییر می‌کند

برای کاربر، نتیجه اصلی --- وابستگی کمتر به اینکه کدام دارایی دلاری دقیقاً در حساب وجود دارد. اگر نقدینگی مورد نیاز قبلاً در جفت همسایه وجود داشت، باید تبدیل اضافی انجام شود یا با عمق بازار کمتر کنار بیایند.

بازار واحد اجازه می‌دهد تا چندین ارز محاسباتی در برابر یک دفتر سفارش استفاده شود. اما عمق عمومی خود استیبل‌کوین‌ها را یکسان نمی‌کند. ناشر، ذخایر، امکان بازخرید و خطر از دست دادن پیوند همچنان به توکن خاص مربوط می‌شود.

در نتیجه، یک معامله به سه عنصر مستقل تقسیم می‌شود: قیمت دارایی، نقدینگی موجود و ارزی که کاربر در واقع با آن تسویه می‌کند.